Σκόρπιες γνώσεις ναι, σκόρπια λόγια όχι.

[14^ο ]

Επιμέλεια : Στάθης Ασημάκης

Σύγχρονες σκέψεις [γ]

·  Σοφά λόγια μέσα από τις επιστολές το μεγάλου Γερμανού ποιητή Ράϊνερ Μαρία Ρίλκε:

«Μακάρι να το ’χε θελήσει ο Θεός να ’ταν και τα χέρια μας σαν τα μάτια μας: τόσο έτοιμα να συλλάβουν το καθετί, τόσο ανέμελα, όταν έρθει η ώρα να το ξαναφήνουν. Θα μπορούσαμε τότε να πλουτίσουμε πραγματικά.

Ιδιοκτησία σημαίνει φτώχεια και φόβος. Κατέχει κανείς δίχως έγνοιες μόνον ό,τι κατείχε και το άφησε να φύγει!

Η μικρή σοφία της ζωής συνίσταται στην αναμονή (να βρίσκεται όμως αυτός που περιμένει στη σωστή διάθεση, με διαύγεια και καθαρότητα), η δε επιβράβευση που μας απονέμεται κάπου - κάπου συνίσταται στο ν’ αντέξουμε…

Πόσο παράξενα και τρομακτικά μοιάζουν ζωή και θάνατος, όταν δεν τα αντιμετωπίζουμε αδιαλείπτως ως ενιαία και σχεδόν αδιαχώριστα.

Πρέπει να κάνει κανείς μέτρο της ζωής του τη μέγιστη δυνατότητα που φέρει εντός του. Διότι η ζωή μας είναι μεγάλη, και χωρά μέσα της τόσο μέλλον, όσο εμείς μπορούμε να κουβαλήσουμε.  

Ο Γ. ΚΡΕΜΟΣ ΟΜΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ.

Δημοσίευμα της εφημερίδας «ΚΑΙΡΟΙ» στις 10/1/1900 σχετικά με την ομιλία του καθηγητού Γ. Κρέμου, στα μέλη της επιστημονικής εταιρείας, για τον τάφο του βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα στις Θερμοπύλες.

ΣΚΡΙΠΟΥ – ΔΙΣΤΟΜΟΝ 2 – 2

 Στην εφημερίδα «Ο ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ», και στο φύλλο της 19^ης  Σεπτεμβρίου του 1931, διαβάζουμε την παρακάτω αθλητική ανταπόκριση.

ΠΕΤΡΟΜΑΓΟΥΛΑ Σ)βριος (Ανταποκριτού μας). Την παρελθούσαν Κυριακήν η ποδοσφαιρική ομάς Σκριπούς ο «Αδάμας» συνοδευομένη υπό του προέδρου κ. Νικ. Μπρουγιαννάκη και του ταμίου κ. Λουκά Παπανικολάου και αρκετών μελών του συλλόγου μετέβη εις Δίστομον όπου συναντήθη μετά της ποδοσφαιρικής ομάδος «Αμβρυσεύς».

ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΕΤΑΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑ

Του Λ. Μάμαλη

Αράχωβα. Ιούλιος 1916.  

Η δροσόλουστος κωμόπολίς μας κειμένη στας υπωρείας του χιονισμένου Παρνασσού, σε θέση αφαντάστως μαγευτικήν, τώρα το καλοκαίρι έχει την ζωηροτέραν κίνησιν και το μεγαλοπρεπέστερον θέαμα από τας πλέον ωραιοτέρας της Ελλάδος πόλεις.

Το φασμαγορικόν θέαμα της ανατολής του ηλίου από την υψηλοτέραν κορυφήν του Παρνασσού, την Λιάκουραν, προσελκύει πολλούς ξένους και όλην την αφρόκρεμα των πλείστων πόλεων. Τα γάργαρα και κρύα νερά του Παρνασσού είναι δια την πόλιν μας η τελοιοποίησις της υγείας και της απολαυστικής δροσιάς.

Δικαιώματα & Συμφέροντα

Η σημαντική Ελληνίδα ποιήτρια και ακαδημαϊκός Κική Δημουλά με ποιητική μαεστρία επισημαίνει: «Οι λέξεις φταίνε, αυτές ενθάρρυναν τα πράγματα ν’ αρχίσουν να συμβαίνουν.»(!) Και υπάρχουν, πράγματι, κάποιες λέξεις  πολύ κρίσιμες …για όσα συμβαίνουν.

Όλα όσα διαδραματίζονται γύρω μας οφείλονται σε πολλές αιτίες και ξεκινούν από ποικίλες αφορμές. Φαίνεται, όμως, ότι δυο λέξεις: «δικαίωμα» και «συμφέρον» κρύβονται πίσω από όλες τις αιτίες και τις αφορμές, δεδομένου ότι από αυτές κρίνεται η ύπαρξη και επιβίωση όλων όσων συναπαρτίζουν και διαμορφώνουν, σε κάθε επίπεδό της, την ανθρώπινη κοινωνία.

Είναι βασικές, όπως το «γιν» και «γιάνγκ» για τους Κινέζους. Πράγματι, στην κοινωνία το δικαίωμα μοιάζει να παίζει το ρόλο του γιν, όντας παθητικό, συστολικό, γεμάτο σκιές και επιπλέον… “πίκρες”, και το συμφέρον το ρόλο του γιάνγκ, όντας ενεργητικό, διαστολικό, ακτινοβόλο, γεμάτο πεποίθηση, δράση και επιπλέον… “απολαύσεις”.

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ

Περιφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου
στην Αράχωβα το 1959.

Κορυφαία έκφραση της Αραχωβίτικης παράδοσης αποτελεί το «πανηγυράκι», τριήμερη γιορτή Ελληνικότατη στην οποία συνυπάρχει η εθνική με τη θρησκευτική διάσταση και την παράδοση – βίωμα του κάθε Αραχωβίτη.

Συνδυάζεται η νικηφόρα ανάμνηση της Μάχης της Αράχωβας με τη βοήθεια του Άι – Γιώργη στην τελική έκβασή της. Ανήμερα του Αι-Γιωργιού οι Αραχωβίτες ψήνουν αρνί για τον Άγιο, όπως το Πάσχα.

Πάνδημη η συμμετοχή των Αραχωβιτών και ξένων στη λιτανεία της εικόνας του Αγίου Γεωργίου, ντυμένοι με παραδοσιακές ενδυμασίες (φουστανέλα, καμζόλα, σιγκούνια). Οι «ντυμένοι» ξεπερνούν τους 1300 που πλαισιώνουν την εικόνα του Άι- Γιώργη.

Ο ανηφορικός δρόμων, νέων, ανδρών και γερόντων, ανήμερα της γιορτής, τονίζει την αρμονική συνύπαρξη των γενεών στον «ανήφορο» της ζωής.

Τα κλέφτικα αγωνίσματα των επόμενων ημερών (απλούν, τριπλούν, λιθοβολία, σήκωμα πέτρας), και με παραδοσιακές ενδυμασίες, η απονομή αρνιών στους νικητές των αγωνισμάτων και το κοινό τραπέζι στο τέλος του πανηγυριού (χάλασμα), με τους παραδοσιακούς χορούς, αποδεικνύουν τις βαθιές ρίζες της παράδοσης στην Αράχωβα.

Οι Αραχωβίτες ετοιμάζονται ώστε να γιορτάσουν τον Αφέντη Άι-Γιώργη με τις τιμές που του αρμόζουν. Ετοιμάζουν, από καιρό, τις παραδοσιακές φορεσιές, φουστανέλα, σιγκούνια, καμζόλα, καθαρίζουν τα παραδοσιακά καρπίτια (χαλιά) ώστε να τα απλώσουν στις βεράντες των σπιτιών, κατά τη διάρκεια του πανηγυριού, ως δείγμα σεβασμού στον Άγιο και φυσικά έχουν έτοιμα τα κλήματα και τη σούβλα για το δεύτερο αρνί που θα ψήσουν – μετά το Πάσχα- στους «λάκκους» της γειτονιάς ανήμερα του Άι-Γιωργιού.

Το πανηγυράκι αποδεικνύει ότι η Αράχωβα, μπορεί να έχει μετατραπεί σε πασίγνωστο χειμερινό θέρετρο, διατηρεί όμως με τον καλύτερο τρόπο τις παραδόσεις της, όπως φαίνεται και από το τριήμερο «πανηγυράκι» της.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/arahovameteo?fref=ts

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ

Τα "ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ" σας εύχονται Καλή Ανάσταση! Το άγιο Φως της Ανάστασης, ας φωτίσει τις ψυχές και τις ζωές όλων μας.

Πάσχα στην Αράχωβα στα μέσα της δεκαετίας του 1930.

ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΑΡΑΧΩΒΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟ 1935

Γέροντες Αραχωβίτες αποθανατίζονται από τον φωτογραφικό φακό της Makovska Elisabeth (1904-1979), στην πλατεία Παπαϊωάννου (μπροστά στο καφενείο του Ζάμπα) περί το 1935.

Σκόρπιες γνώσεις ναι, σκόρπια λόγια όχι.

[13^ο ]

Επιμέλεια : Στάθης Ασημάκης

Σύγχρονες σκέψεις [β]

Έχουν πει ή έχουν γράψει:

·  Η διάσημη Αμερικανίδα ηθοποιός  Σίρλεϊ Μακ Λέιν : «Το άτομο που ξέρει να γελάει με τον εαυτό του δεν θα σταματήσει ποτέ να ψυχαγωγείται ».

·  Ο Άγγλος συγγραφέας Ράντγιαρντ Κίπλινγκ :

«Έχω έξι τίμιους υπηρέτες

-Μου δίδαξαν όσα γνωρίζω-

Τα ονόματά τους είναι

Τι και Γιατί και Πότε

και Πώς  και Πού και Ποιος».   

·  Η συγγραφέας του μυθιστορήματος «Χάρι Πότερ», Τζ. Κ. Ρόουλινγκ κατά την εναρκτήρια  ομιλία της στο Πανεπιστήμιο του Harvard,  όπου ήταν προσκεκλημένη, το ακαδημαϊκό έτος 2007 -  2008:

«Ένα από τα πράγματα που έμαθα στην περιπλάνησή μου στο τμήμα κλασικών σπουδών ήταν γραμμένο από τον Έλληνα συγγραφέα Πλούταρχο: “Ό,τι πετυχαίνουμε εσωτερικά, μπορεί να αλλάξει την εξωτερική πραγματικότητα”. Είναι μια παράξενη παρατήρηση που όμως αποδεικνύεται αληθινή κάθε μέρα στη ζωή μας. Εκφράζει την αναπόδραστη σχέση μας με τον έξω κόσμο, το γεγονός ότι αγγίζουμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, απλώς και μόνον επειδή υπάρχουμε».

Η Αράχωβα δημιουργεί τη βιβλιοθήκη της.

Η Αράχωβα δημιουργεί τη βιβλιοθήκη της ! Και αυτή δεν είναι άλλη από τη Βιβλιοθήκη του Λαογραφικού της Μουσείου, η οποία γίνεται σταδιακά πραγματικότητα !

Με πολυάριθμες δωρεές ιδιωτών, ιδρυμάτων, οργανισμών και άλλων φορέων, όπως της Ακαδημίας Αθηνών, του Ιδρύματος Λεβέντη, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και πολλών άλλων, αριθμεί ήδη πάνω από 3000 τόμους βιβλίων, καθώς και δεκάδες σειρές περιοδικών, ελληνικών και ξένων, που καλύπτουν πολλές πτυχές του αρχαίου και νεώτερου πολιτισμού μας.

 Ιδιαίτερης σπουδαιότητας είναι το τμήμα των Αρχείων της, όπως και εκείνο των παλαιών και σπάνιων βιβλίων και χαρακτικών, τα οποία εμπλουτίζονται διαρκώς. Η Βιβλιοθήκη του Λαογραφικού Μουσείου Αράχωβας φιλοδοξεί να αποτελέσει χώρο έρευνας και τεκμηρίωσης του παραδοσιακού μας πολιτισμού, αλλά και πυρήνα παιδείας και πολιτισμού για όλη την ευρύτερη περιοχή. 

Για δωρεές βιβλίων και αρχειακού υλικού παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας μέσω του ηλεκτρονικού μας ταχυδρομείου: info@arachovamuseum.gr, mouseioarachovas@gmail.com