Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Σκόρπιες γνώσεις ναι, σκόρπια λόγια όχι.

[12ο ]

Επιμέλεια : Στάθης Ασημάκης

Σύγχρονες σκέψεις [α]

Έχουν πει ή έχουν γράψει:
·  Ο Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προύστ: «Ένας άνθρωπος για να γίνει Άνθρωπος (με Α κεφαλαίο) πρέπει να συναντήσει έναν άλλο άνθρωπο που θα του μεταφέρει, την κατάλληλη στιγμή, μια σοφία».
·  Ο R.F.K. (Robert Fitzerald Kennedy): «Μόνον όσοι τολμούν να αποτύχουν μεγαλειωδώς, μπορούν να επιτύχουν μεγαλειωδώς». 
·  Η Εντίθ Πιάφ: «Η αρρώστια έρχεται τζάμπα, αλλά για να φύγει χρειάζεται λεφτά»
·  Ο Τσώρτσιλ: «Αν δεν θέλεις όταν μπορείς, όταν θέλεις δεν θα μπορείς».
·  Ένας σοφός: «Όποιος αποτυγχάνει να προετοιμαστεί, προετοιμάζεται για να αποτύχει».   
·  Ο Αμερικανός διανοούμενος Νόαμ Τσόμσκι:
«Ο διανοούμενος, όταν ασπάζεται την εξουσία, χάνει τη δύναμή του κι όταν υπηρετεί την εξουσία, γίνεται αλαζονικός, υστερικός και επικίνδυνος».
·  Ο αρχιτέκτονας Αριστομένης Προβελέγγιος: «Άμα δε χτίσεις Χώρα, δεν μπορείς να χτίσεις πόλη».
·  Ο φιλόσοφος Ζαν Μποντριγιάρ: «Πρέπει κάποιος είτε να μην είναι, αλλά να φαίνεται σοβαρός, είτε να είναι, αλλά να μην φαίνεται. Όσοι είναι και φαίνονται σοβαροί είναι ασήμαντοι». 
·  Ο ζωγράφος Κλέε: «Η τέχνη δεν αποδίδει το ορατό, αλλά καθιστά κάτι ορατό».
·  Η Μαρία Κάλας: «Για να κατακτήσεις κάτι πρέπει να στυλώσεις τα πόδια σου   και να δείξεις τα δόντια σου».
·  Ο Τσώρτσιλ: «Ο άνθρωπος φτιάχνει τα κτήρια, αλλά και τα κτήρια πλάθουν τον άνθρωπο».
·  Ο Clemenceau: «Μη φοβάστε ποτέ να κάνετε εχθρούς. Αν δεν έχετε, σημαίνει ότι δεν κάνατε τίποτε σημαντικό στη ζωή σας.»
·  Ο Αμερικανός μάνατζερ Νταν Στάνφορτ: «Πείρα είναι αυτό που παίρνεις, όταν δεν πάρεις αυτό που θέλεις»

·   Ο Αυστριακός γκουρού του management P. Ντράκερ:
α) «Ο καλύτερος τρόπος για να προβλέψεις το μέλλον σου είναι να το φτιάξεις μόνος σου».
β) «Μάνατζμεντ είναι να κάνεις τα πράγματα σωστά, ηγετική ικανότητα είναι να κάνεις τα σωστά πράγματα».
γ) «Τα καλύτερα επιτελικά σχέδια θα πέσουν, θα μείνουν απλώς καλές προθέσεις, αν δεν ξεπέσουν τάχιστα σε σκληρή καθημερινή δουλειά».
δ) «Οι μάνατζερ πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι είναι επικεφαλής εθελοντών και όχι κληρωτών». 
·  Ένα σοφός:
«Να γίνεσαι καλύτερος, χωρίς διαταγές.   
Να χαίρεσαι, χωρίς να υποκρίνεσαι.
Να μιλάς, χωρίς να περιαυτολογείς.
Να δουλεύεις, χωρίς  να υποδουλώνεσαι.
Να είσαι ελεύθερος, χωρίς να είσαι ασύδοτος.
Να είσαι τολμηρός, χωρίς επίδειξη.
Να είσαι εκδηλωτικός, χωρίς να είσαι επιπόλαιος.
Να παλεύεις, χωρίς  να απελπίζεσαι.
Να είσαι οδηγός, χωρίς να κομπάζεις.
Να διαλέγεις, χωρίς να περιφρονείς.»
·  Ωφέλιμες σκέψεις από ανώνυμους:
«Ανακάλυψε το διαμαντάκι του συνανθρώπου σου.
Να μη θέλεις να γίνεις καλύτερος από κανέναν. Να θέλεις  να γίνεις καλύτερος από το χθεσινό εαυτό σου.
Πιάσε τον συνάνθρωπό σου να κάνει κάτι καλό και επιβράβευσέ τον.
Στις  σχέσεις σου να θεωρείς το συνάνθρωπό σου σοφό σαν τον Σωκράτη και δυνατό σαν τον Ηρακλή.
Το σεβασμό τον εμπνέεις, δεν τον επιβάλλεις.
Το μόνο που εξουσιάζεις και μπορείς να αλλάξεις είναι ο εαυτός σου και ποτέ ο  άλλος.
Το χθες χάθηκε, το αύριο είναι αβέβαιο. Το σήμερα υπάρχει και σου ανήκει. Γι’ αυτό αξιοποίησέ το.
Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι μια ψυχή - έστω  μια και μόνη - αναπνέει καλύτερα, γιατί εσύ υπήρξες ή υπάρχεις.
Να ενεργείς σαν όλα να εξαρτώνται από σένα. Ενώ ενεργείς και όταν τελειώνεις, να προσεύχεσαι  σαν όλα να εξαρτώνται από το Θεό.  
·  Η συγγραφέας  Ιωάννα Καρυστιάνη: «Αν δεν τρως  τη ζωή με το κουτάλι,  τότε σε τρώει αυτή με το μαχαιροπήρουνο».
·  Ο βιρτουόζος του κλαρίνου Βαγγέλης Σούκας: «Ούτε που να σκεφτείτε να παρατήσετε το όργανό σας, γιατί θα σας παρατήσει πρώτα αυτό». 
·  Ο Σαλβαντόρ Νταλί: «Είναι κρίμα που οι ζωγράφοι γνωρίζουν πολύ λίγη Φυσική και οι Φυσικοί πολύ λίγη ζωγραφική».
·  Ο συγγραφέας Τάκης Θεοδωρόπουλος για τους Έλληνες: «Το ζητούμενο δεν είναι πόσο αρχαίες είναι οι καταβολές μας, αλλά πόσο σύγχρονες μπορούν να γίνουν οι αρχαίες καταβολές μας».    
·  Ο κορυφαίος Γάλλος Ελληνιστής Ζαν - Πιέρ  Βερνάν  σε μια συνέντευξή του λίγο καιρό πριν πεθάνει : «Οι Έλληνες μας έδωσαν το συναίσθημα της Κοινότητας. Έστω, κι αν ορισμένοι ήταν πιο ίσοι από τους άλλους! Μας έμαθαν επίσης, ότι το ουσιώδες στη ζωή ενός ανθρώπου δεν είναι η εργασία, αλλά η πολιτική ζωή, η επαφή με τους άλλους στη συνέλευση, οι συζητήσεις στα συμπόσια. Όλο το ενδιαφέρον της ζωής έγκειται ακριβώς σε αυτό που δεν είναι ωφελιμιστικό. Πρόκειται για μιαν ιδέα πολύ διαφορετική από τις δικές μας ιδέες. Η εργασία δεν είναι το θεμέλιο του κοινωνικού δεσμού. Για τους Έλληνες το γεγονός ότι κάθε τεχνίτης είναι ειδικευμένος, το ότι ο ένας φτιάχνει υποδήματα, ο άλλος ασπίδες και ένας άλλος αγγεία, δείχνει ότι αυτός ο καταμερισμός εργασίας δεν επαρκεί για  να θεμελιώσει μια κοινωνία, επειδή το θεμέλιο μιας κοινωνίας είναι ό,τι όμοιο μοιράζονται οι άνθρωποι. Επομένως, αυτό που πρέπει να ενώνει τους ανθρώπους είναι αυτό που καταδεικνύει ο μύθος του Πρωταγόρα, έτσι όπως τον αφηγείται ο Πλάτωνας.
Σύμφωνα με αυτόν το μύθο ο Δίας, τελικώς, προκειμένου να μη χαθούν οι άνθρωποι από τη χαοτική τους αταξία (τις διενέξεις τους)  έστειλε τον Ερμή και έφερε στους ανθρώπους το αίσθημα της  τιμής και της δικαιοσύνης. Από εκείνη τη στιγμή όλοι θα μπορούσαν να συγκροτούν μια Πολιτεία, όχι επειδή διαθέτουν τεχνικές γνώσεις, αλλά επειδή συμμερίζονται την ίδια ιδέα για αυτό που είναι έντιμο και δίκαιο»
·  Η Γαλλίδα ηθοποιός Ζαν Μορό: «Η ζωή, μας έχει δοθεί για να την κάνουμε κάτι. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που την παραμελούν». Επίσης, «Η ζωή μας είναι σαν ένα κομμάτι γης που κληρονομούμε. Υπάρχουν άνθρωποι που βρέθηκαν με ένα εύφορο κομμάτι γης δίπλα στη θάλασσα, στο οποίο μπορούν εύκολα να φυτέψουν τριαντάφυλλα, μανόλιες και μιμόζες και ό,τι άλλο επιθυμούν. Πολλές φορές όμως δεν το φροντίζουν και γεμίζει αγριόχορτα. Υπάρχουν άλλοι που έχουν κληρονομήσει γη φτωχή και δύσκολη, γεμάτη πέτρες και συχνά τη μετατρέπουν σε ένα μικρό παράδεισο».
·  Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος: «Η διάκριση της πραγματικότητας σε πνευματική και μη πνευματική είναι η αιτία  πολλής κακοδαιμονίας στη ζωή των ανθρώπων. Τίποτε δεν είναι αφ’ εαυτού πνευματικό, ακόμη και η προσευχή. Πνευματικός ή μη πνευματικός είναι ο τρόπος που προσεγγίζουμε το σύνολο της πραγματικότητας, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να είναι πνευματική μια επαγγελματική δραστηριότητα και να μην είναι καθόλου πνευματική μια προσευχή που μεταβάλλει το Θεό σε παραγιό και τον στέλνει να κάνει τα θελήματα του προσευχόμενου».
·  Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος: «Αν θέλεις να αγαπηθείς, αγάπησε και γίνε αξιαγάπητος».
·  Ο  ψυχολόγος Alfred Adler: «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι ότι μπορεί  να πάρεις υπερβολικές προφυλάξεις». 
·  Σύμφωνα με το γέροντα μοναχό Παϊσιο, που ανακηρύχτηκε τελευταία άγιος: «Όσοι προικίστηκαν από το Θεό με  ιδιαίτερη ευφυΐα και ιδιαίτερες ικανότητες, αυτοί έχουν ιδιαίτερη υποχρέωση και ευθύνη απέναντι στο Δημιουργό να αγωνιστούν στη ζωή τους, για να αποκτήσουν ήθος, γιατί μπορούν να γίνουν είτε πολύ χρήσιμοι είτε πολύ καταστρεπτικοί, ενώ για αυτούς που δεν είναι ιδιαίτερα ευφυείς, ούτε έχουν ιδιαίτερες ικανότητες, ο Δημιουργός θα δείξει μεγαλύτερη κατανόηση, γιατί οι δεύτεροι δεν μπορούν βέβαια να κάνουν κάποιο μεγάλο καλό, αλλά τουλάχιστον δεν μπορούν να κάνουν ούτε μεγάλο κακό».    
·  Σύμφωνα με τον μεγάλο ιστορικό της ύστερης αρχαιότητας τον Ιρλανδό Πίτερ Μπράουν (ο όρος «Ύστερη αρχαιότητα» είναι δικός του): «Η Κωνσταντινούπολη παραμένει το απόλυτο μοντέλο για το κοσμικό δίκαιο - τον τρόπο που οργανώνεται μια κοινωνία. Το Ρωμαϊκό δίκαιο δεν οφείλει στην πραγματικότητα τίποτε στη Ρώμη, ενώ οφείλει τα πάντα στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα παράδοξα της Ευρωπαϊκής ιστορίας, ότι δηλαδή αυτό που υιοθετήθηκε ως ρωμαϊκό, είναι μεν ρωμαϊκό, αλλά ανατολικό ρωμαϊκό, δηλαδή βυζαντινό».
·  Ένας σοφός: «Πριν αποφασίσεις να προσφέρεις την καλοσύνη σου και τον εαυτό σου στους άλλους, ετοιμάσου από πρώτα  να αντιμετωπίσεις την αχαριστία τους».  
·  Ο Γάλλος καρδιολόγος-διατροφολόγος Μισέλ ντε Λορζερίλ: «Από τη στιγμή που θα αποποιηθείς διεφθαρμένες σταδιοδρομίες,  και ψευτοδιακρίσεις, από τη στιγμή που θα αρνηθείς να γίνεις πλούσιος, τότε είσαι πραγματικά ελεύθερος».  
·  Ο  φιλόσοφος Βολταίρος: «Το περιττό, αυτό το τόσο αναγκαίο πράγμα».
·  H μεγάλη κυρία της τζαζ Έλα Φιτζέραλντ, η οποία έζησε φτωχικά και δύσκολα παιδικά χρόνια: «Αυτό που μετράει, δεν είναι το από πού έρχεστε, αλλά το πού πηγαίνετε».
·  Ένα παράδειγμα οξύτατου πολιτικού χιούμορ και ετοιμολογίας.
Όταν στο τέλος του πολέμου του Γιομ Κιπούρ, η Ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μεϊρ συνάντησε τον Αμερικανό υπουργό των Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ του είπε: «Δεν μπορώ να καταλάβω πώς εσείς, ένας Εβραίος, μπορείτε να μου ζητείτε να ανεφοδιαστώ και να μην πιάσω αιχμαλώτους τους περικυκλωμένους Αιγυπτίους», η απάντηση του  υπουργού ήταν: «Είμαι πρώτα πολίτης του κόσμου, μετά Αμερικανός, μετά Ρεμπουπλικανός, και μετά Εβραίος», και η ανταπάντηση της Ισραηλινής Πρωθυπουργού: «Δεν πειράζει, στα Εβραϊκά διαβάζουμε από τα δεξιά προς τα αριστερά»
·  Ο Γάλλος συγγραέας Ονορέ ντε Μπαλζάκ: «Οι φιλίες κρατάνε, όσο ο κάθε φίλος νομίζει, ότι υπερέχει ελαφρά του άλλου».
·  Ο Αμερικανός ιστορικός Χένρι Άνταμς: «Ένας φίλος με εξουσία είναι ένας χαμένος φίλος».  
·  Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Γουόλτερ Γουϊντσελ: «Φίλος είναι αυτός που έρχεται, όταν οι άλλοι φεύγουν».
·  Ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Τενεσί Ουϊλιαμς: « Η ζωή μας είναι εν μέρει αυτό που κάνουμε εμείς με αυτήν και εν μέρει αυτό που την  κάνουν οι φίλοι που διαλέγουμε».  
·  Σκέψεις-υποθήκες του Ελευθερίου Βενιζέλου σχετικά με τα πολιτικά κόμματα :
1. Τα Κόμματα είναι οι μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για την κυβέρνηση  ελευθέρων ανθρώπων.
2. Χωρίς την πειθαρχία των πολιτικών Κομμάτων η πολιτική ζωή της χώρας ρυθμίζεται από την τύχη, από την πολιτική αναρχία.
3. Κάθε αρχή ανεξέλεγκτος είναι φυσικό να εκτρέπεται. Μόνο τα οργανωμένα Κόμματα μπορούν να στηρίζουν τους εκλεγμένους αντιπροσώπους σε στιγμές δυσμενείς, αλλά και να τους παρακολουθούν και να τους ελέγχουν.
4. Η οργάνωση του Κόμματος πρέπει να εδράζεται σε αρχές και  η λειτουργία του να είναι δημοκρατική.
5. Οι ερχόμενοι στην αρχή του Κόμματος πρέπει να είναι αποφασισμένοι να μη γίνουν όργανα του Κόμματός τους, αλλά να αποβλέπουν μόνο στην εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος με την εναρμόνιση των αντίθετων συμφερόντων.
·  Για τον  Ωνάση η αφοσίωση ήταν θέμα πρωταρχικής σημασίας. Έλεγε χαρακτηριστικά:  «Την ικανότητα μπορείς να τη βρεις και να την αγοράσεις. Η αφοσίωση, η τιμιότητα και ο καλός χαρακτήρας δεν αγοράζονται, είτε τα έχεις είτε όχι».
·  Ο Ουαλός κωμικός Τόμι Κούπερ σχετικά την έννοια του σωστού timing: «Στέκεσαι στη μέση μιας βιβλιοθήκης και φωνάζεις “αααααα” και όλοι κάθονται και σε κοιτούν παράξενα. Κάνεις το ίδιο πράγμα σε ένα αεροπλάνο και όλοι σε ακολουθούν!».
·  Ο μεγάλος Αμερικανός βιομήχανος Χένρι Φορντ: « Όταν τα πάντα φαίνεται να πηγαίνουν εναντίον σου, να θυμάσαι ότι, το αεροπλάνο απογειώνεται κόντρα στον άνεμο και όχι με το ρεύμα του».
·  Ο ζωγράφος Μονέ: «Η έμπνευση είναι σαν τη ζάχαρη. Από μόνη της η ζάχαρη  δεν φτάνει, πρέπει να ανακατευτεί με άλλες ουσίες για να δώσει τις ευχάριστες και πολυποίκιλες γεύσεις. Στην αρχή, μάλιστα  χρειάζεται και κάποιος για σε μάθει, το πώς πρέπει να γίνεται το ανακάτεμα.» 
·  Σύμφωνα με τη συγγραφέα Ναόμι Μπλίβεν: «Πίσω από κάθε γυναίκα που άλλαξε, κρύβεται ένας άντρας που την παράτησε». 
·  Ο μεγάλος ζωγράφος, με καταγωγή από τη Δεσφίνα,  Σπύρος Παπαλουκάς: «Η Φύση είναι το θαύμα του Θεού και  η Τέχνη είναι το θαύμα του ανθρώπου». 
·  Η γλύπτρια Λουίζ Μπουρζουά :
« Η σπείρα είναι ένα σχήμα για να ελέγχει το χάος και έχει δυο κατευθύνσεις. Εξαρτάται από τον εαυτό σου που θα τον τοποθετήσεις, στην περιφέρεια ή στη δίνη της;»
«Πολλοί γονείς κάνουν καριέρα κάνοντας παιδιά. Ζουν μέσα από τις ζωές τους και τα καταστρέφουν. Είναι καλύτερα να έχεις γονείς που χρησιμοποιούν τα παιδιά τους ως απλήρωτους εργάτες».
·  Ο Μεξικανός ποιητής και λογοτέχνης Οκτάβιος Παζ: «Να αξίζεις το όνειρό σου».
·  Ο Γάλλος ποιητής Σαρλ Μποντλέρ : «Το κακό γίνεται χωρίς προσπάθεια, φυσικά, μοιραία. Το καλό είναι πάντα το προϊόν μιας  τέχνης».
·  Ο μεγάλος Λιβανέζος ποιητής Χαλίλ Γκιμπράν: «Η αμφιβολία είναι ένας πόνος τόσο μοναχικός, που δεν γνωρίζει πως η πίστη είναι ο δίδυμος αδελφός της».
·  Ο Βέλγος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζορζ Σιμενόν: «Ένας βασικός  κανόνας κυβερνά τη ζωή μου: κατανόηση και όχι ψόγος, διότι δεν υπάρχουν δράστες, μόνο θύματα».
·  Ο Αμερικανός εντομολόγος και βιολόγος, ο οποίος εισήγαγε τον όρο «βιοποικιλότητα» στην επιστημονική βιβλιογραφία,  Edward Osborne Wilson:«Η ανθρωπότητα δεν προσδιορίζεται από όσα δημιουργεί, αλλά από όσα επιλέγει να μην καταστρέψει».

·  Ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουέιν: «Το ανθρώπινο  είδος έχει μόνο ένα αποτελεσματικό όπλο, κι αυτό είναι το γέλιο. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν που δεν γελάει και κανέναν που γελάει χωρίς  λόγο.