ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑ, ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ.

Περιηγητές  στο Πύθιο Ιερό, στον Παρνασσό και τα πέριξ

(Από το 10^ο  έως και το 19^ο  αιώνα)

Το Λαογραφικό Μουσείο Αράχωβας προχωρά σε λίγες μέρες μέσω της ιστοσελίδας του (www.arachovamuseum.gr) σε μια σημαντική προσφορά προς τους φίλους του, αλλά και σε όλους τους ερευνητές και ενδιαφερομένους που ασχολούνται με την ευρύτερη περιοχή: από τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους και κάθε μήνα θα δημοσιεύει τμηματικά σε εκτυπώσιμη μορφή το ανέκδοτο δίτομο έργο του συμπατριώτη μας Στάθη Ασημάκη «Περιηγητές στο Πύθιο Ιερό, στον Παρνασσό και τα πέριξ, από τον 10^ο έως τον 19^ο  αιώνα». 

Το έργο, αποτέλεσμα μακροχρόνιας έρευνας του συγγραφέα, καταγράφει αναλυτικά όλες τις αναφορές των περιηγητών που κατά καιρούς πέρασαν από την περιοχή μας με προορισμό τους Δελφούς, αφήνοντας εξαιρετικής τέχνης χαρακτικά, αλλά και μοναδικές μαρτυρίες για τη ζωή στην γύρω περιοχή για μια περίοδο 1000 περίπου ετών. 

Η δημοσίευση του έργου θα ολοκληρωθεί σε 24 ηλεκτρονικά τεύχη, δίνοντας την ευκαιρία στους αναγνώστες του να χαρούν ένα εξαιρετικής σημασίας σύγγραμμα, αρκετά πριν αυτό κυκλοφορήσει σε έντυπη μορφή ως μέρος των δημοσιευμάτων του Μουσείου μας.

Στην εικόνα: «Η Κασταλία πηγή», σχέδιο του F. Sorrieu. Από το βιβλίο του Henry Belle “Le tour du monde”, 1877 (Ιστορικά και Φωτογραφικά Αρχεία Λαογραφικού Μουσείου Αράχωβας).

Η Μαριγούλα των ωκεανών

Μαυρόπουλος Χρίστος

Έχω μια γάτα, τη Μαριγούλα στο χρημώνα μου σιμά στο ξωχοκκλήσι τ' Άϊ Μηνά.

Μου την έφερε πριν κανά δυο χρόνια ο καπτά Γιώργης, ο αργαστιάρης, σα βγήκενε στη σύνταξη κι άφησε το καπετανλήκι και τα μπάρκα.

Μια γάτα καραβίσια, γλυκομάτα, σταχτιά σαν της βροχής το σύγνεφο, τροφαντή, σάμπως υπάλληλος καθισιάρης της εξουσίας, με στρογγυλό κεφάλι, μπομπάρδας μπόμπα όμοιο και πόδια δυνατά και πετσωμένα, από τις καραβίσιες λαμαρίνες!

Το “είναι” και το “φαίνεσθαι”

Το “είναι” και το “φαίνεσθαι” ας τα παρομοιάσουμε με δυο πορείες μέσα στο Σύμπαν, διαφορετικές μεν αλλά στενά συνυφασμένες, καθόσον η δεύτερη αποτελεί το είδωλο της πρώτης μέσα στον καθρέπτη της νόησης^. και οι δυο αυτές μαζί συνιστούν την υλική  πραγματικότητα, όπως τη βιώνει το ον με το δικό του εγκέφαλο. 

Μια  πραγματικότητα ατελή για τα ζώα - με διαβαθμίσεις - και ιδανική κατά κάποιο τρόπο για τον άνθρωπο, αφού ο ίδιος κατορθώνει να εισχωρεί με τη διάνοιά του και με το πείραμα όλο και βαθύτερα  στους νόμους με τους οποίους λειτουργεί τόσο το ένα όσο και το άλλο σκέλος της υλικής πραγματικότητας.

1843: Ο ΥΔΡΟΜΥΛΟΣ ΣΤΟ ΞΗΡΟΠΗΓΑΔΟ

1842 : Αγορά κτημάτων στο Καστρί

Ο υποφαινόμενος ηγόρασα δια δραχμάς 1800 χιλίας οκτακοσίας παρά του κυρίου Αναγνώστου Σπάνια δημότου Κρίσσης της Διοικήσεως Φωκίδος τα κάτωθεν σημειούμενα κτήματα, ήτοι εν χωράφιον εις θέσιν “Σκαρούταις” από εν και ήμισυ χωραφόστρεμμα, συνορευόμενον προς ανατολάς με τους Στασιναίους, προς βορράν με Γαλαταίους, δυσμάς με δρόμον, και προς μεσημβρίαν με τους Λεφαίους.

Έτερον όμοιον χωράφιον εις θέσιν “Ασμαρδολόν” εκ τριών ομοίως στρεμμάτων, συνορευόμενον προς ανατολάς με ράχη προς βορράν με τον Πολυμεράκην, δυσμάς με ρεύμα, και προς μεσημβρίαν με τον Στάθην Πετόνην.

H διπλή μας λογική

η αυτοκαταστροφική κουλτούρα μας

Κατά πρώτον ας δούμε μερικά, γνωστά σε όλους,  ενδεικτικά παραδείγματα από τη μονίμως ταραγμένη ελληνική καθημερινότητα: 

Περιμένουμε με ανυπομονησία σε στάση αστικού λεωφορείου για να επιβιβαστούμε, κι αγανακτούμε με όσους παραμένουν στις πόρτες του οχήματος εμποδίζοντας  την επιβίβασή μας. Όταν, όμως, την επόμενη φορά ανεβούμε χωρίς πρόβλημα σε λεωφορείο, δεν προχωρούμε στους διαδρόμους του οχήματος, με το δικαιολογητικό ότι σε λίγο θα κατεβούμε, κι έτσι εμποδίζουμε με τη σειρά μας την επιβίβαση άλλων αγανακτισμένων συμπολιτών μας.

Εξοργιζόμαστε με τη ρύπανση στους δρόμους, στις ακτές, στο γύρω περιβάλλον, αλλά όταν βρεθούμε σε δρόμο, πάρκο, παραλία ή δάσος αποθέτουμε τα δικά μας απορρίμματα, όπου τύχει, χωρίς φροντίδα και χωρίς τύψεις για τη ρύπανση που αφήνουμε πίσω μας.

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΛΑΪΟΥ ΤΟ 1907

Σκόρπιες γνώσεις ναι, σκόρπια λόγια όχι.

[15^ο ]

Επιμέλεια : Στάθης Ασημάκης

Σύγχρονες σκέψεις [δ]

Έχουν πει ή έχουν γράψει:

·  Ο γνωστός Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Γούντυ Άλλεν: «Δεν μπορείς να αλλάξεις το παρελθόν, αλλά μπορείς όμως να καταστρέψεις το παρόν με το να στενοχωριέσαι για το μέλλον».

·  Ο Αμερικανός μεγαλοβιομήχανος Henry Ford: «Μη βρίσκεις λάθη, να βρίσκεις λύσεις».

·  Η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ: «Ό,τι μου λείπει, με προστατεύει από το να το χάσω»

·  Ο Γκαίτε στο έργο του: «Συνομιλίες με τον Έκερμαν»: «Δεν αρκεί να κάνεις βήματα που θα σε οδηγήσουν κάποτε στο στόχο. Κάθε βήμα που μας ωθεί προς τα εμπρός πρέπει να είναι από μόνο του ένας στόχος.»

·  Ο αιρετικός διανοητής Νασίμ Νίκολας Ταλέμπ :

«Ποτέ δεν έχεις δίκιο, αν δεν σου επιτεθούν προσωπικά» και

 «Επειδή δεν μπορείς να προβλέψεις, είναι απαραίτητο να αποκτήσεις αρκετή ευρωστία, να χτίσεις τις άμυνές σου για να αντιμετωπίσεις τους «μαύρους κύκνους», δηλαδή τα σπάνια συμβάντα, που έχουν συνήθως τις μεγαλύτερες επιπτώσεις».

ΑΡΑΧΩΒΑ 1940

Αράχωβα 1940. 

(Πατήστε πάνω στη φωτογραφία για μεγέθυνση). 

"Αράχωβα από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου.

Κυριακή πρωί, 10 Μαρ, 1940

Η Αράχωβα είναι 6 μίλια από τους Δελφούς. 

Το δασωμένο βουνό απέναντι από την Αράχωβα είναι η αρχαία Κίρφις     ( υψόμ. 5.125 ft . ). "

ΑΥΤΟΨΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ

-Την παρελθούσαν δευτέραν, 16 οδεύοντος, ανεχώρησεν εις Άμφισσαν και εκείθεν εις Δελφούς η παρά του αρμοδίου υπουργείου διορισθείσα επιτροπή προς εκτίμησιν του χώρου, εξ ου γενήσεται παρά της γαλλικής αρχαιολογικής εταιρίας ανασκαφή προς ανακάλυψιν του ναού του Απόλλωνος και άλλων αρχαίων των προγόνων μας μνημείων και των κειμένων εν αυτώ οικημάτων και κτημάτων των κατοίκων Δελφών.