Σκόρπιες γνώσεις ναι, σκόρπια λόγια όχι.

[8^ο ]

Επιμέλεια : Στάθης Ασημάκης

Οικογενειακά

·οίκος. Αρχέγονη λέξη, καθόσον υπάρχει σε πολλές άλλες  γλώσσες, όπως: σανσκριτική(veca), ζενδική (vaesma), λατινική (vicus), γοτθική (weihs), παλαιοσλαβική (visi).

·μέλαθρον. Είναι η μεγάλη δοκός που βαστάει τη στέγη και κατ’ επέκταση ολόκληρη η οικία. Παράγεται από το μελαίνομαι, καθόσον ήταν καπνισμένη.

·όροφος. Είδος καλαμιού, του οποίου τα σταχυοειδή άνθη αναπτύσσονται σε πλούσιο θύσανο. Με αυτά κάλυπταν το δώμα των σπιτιών (καλαμωτή) εξου και ο όροφος του σπιτιού.

·θύρα. Εκ του θύω=ορμώ +αήρ.

·φλιά. Η παραστάδα της θύρας. Από το θλίβω=πιέζω  που λέγεται και φλίβω. Από τη φλιά παράγεται το κατώφλι.

Ο παππούς μου ο ...Καραϊσκάκης

Φωτογραφία: Κων. Κατσίμπας.
Μαθητής ΣΤ' τάξεως Δημοτικού Σχολείου Αράχωβας: Παπαλεξανδρής Γεώργιος
27 Οκτωβρίου 2014

Όταν αναφέρουμε εδώ στην Αράχωβα το όνομα του Γεωργίου Καραϊσκάκη, όλοι φουσκώνουμε από υπερηφάνεια,  και συγκινούμαστε στο άκουσμα του ονόματός του για τον μεγάλο αυτόν άντρα που έδωσε μια από τις πιο μεγάλες μάχες της Ελληνικής επανάστασης εδώ στον τόπο μας.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΤΟ «ΟΧΙ»

Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Άλεξ Σέντουϊκ ανταποκριτής των «Τάιμς της Ν. Υόρκης» στην Ελλάδα, παρακολούθησε το Αλβανικό έπος και ως ανταποκριτής της ίδιας εφημερίδας ακολούθησε το στρατό στη Μέση Ανατολή, και ήταν ένας από τους πρώτους ξένους δημοσιογράφους που ήρθαν στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση. Το 1945 εξέδωσε το βιβλίο του «Αγγέλλειν Λακεδαιμονοίοις»  αναφερόμενο στον Ελληνικό αγώνα. Από το βιβλίο αυτό είναι το παρακάτω απόσπασμα στο οποίο ερμηνεύει το Ελληνικό «ΟΧΙ».

« Το γεγονός είναι ότι οι Έλληνες εμάχοντο κατά των Ιταλών εισβολέων πριν ο Μεταξάς εκστομίσει το περίφημον «ΟΧΙ», πριν ακόμη ο Γκράτσι εκδιωχθεί από την έπαυλη του πρωθυπουργού στην Κηφισσιά.

Οι Έλληνες στρατιώτες πυροβόλησαν τους Ιταλούς, μόλις αυτοί δοκίμασαν να πατήσουν στο ιερό έδαφος. Άλλη λύση για τον Έλληνα στρατιώτη δεν χωρούσε.

Κατά την ελληνική αντίληψη – και δη τη ελληνική συνείδηση - ήταν η μόνη δυνατή πολιτική. Τα στρατηγικά σημεία που ζήτησαν οι Ιταλοί ήταν τα βουνά και βράχοι της Ελλάδας, που τα έβρεχαν νερά ελληνικά.

Δεν υπήρχε άλλη απάντηση από το «ΟΧΙ». Οι βοσκοί στις βουνοπλαγιές είπαν: «ΟΧΙ». Οι ναυτικοί στην θάλασσα είπαν: «ΟΧΙ». Οι γενειοφόροι παπάδες είπαν: «ΟΧΙ». Οι καταστηματάρχες, οι άνθρωποι που πουλούσαν ενδύματα, τεντζερέδες, υποδήματα, εφημερίδες, τσιγάρα, γεμάτες ή άδειες μπουκάλες, οι αντιπρόσωποι μεγάλων ξένων εταιρειών, όσοι κυκλοφορούσαν με πολυτελείς λιμουζίνες, οι λούστροι, οι σοφέρ, όλοι μαζί είπαν: «ΟΧΙ».

Κανένα βραβείο γι’ αυτούς. Ούτε μια αποζημίωση τώρα ή στο μέλλον.

Η απάντηση ήταν αυθόρμητη και φυσική, όπως ένα ρεύμα αέρα που θέλει να γεμίσει ένα κενό -«ΟΧΙ»-.

ΑΤΜΟΠΛΟΪΑ ΙΤΕΑΣ 1887 – 1914

Στην παρακάτω ανάρτηση θα δείτε δρομολόγια  πλοίων προς την Ιτέα, από ναυτιλιακές εταιρίες, όπως καταχωρήθηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες της εποχής.

ΑΡΑΧΩΒΑ 1926

Παρέα νεαρών Αραχωβιτών, ποζάρουν μπροστά στον φωτογραφικό φακό για την αναμνηστική τους φωτογραφία το 1926.

ΧΡΙΣΣΟ 1959

Φωτογραφία του James Burke τον Δεκέμβριο του 1959.

Δελφοί 1927

Σκόρπιες γνώσεις ναι, σκόρπια λόγια όχι.

[7^ο ]

Επιμέλεια: στάθης Ασημάκης

Χρονικά

·   ηλικία. Είναι ο ελιγμός κάποιου περί τον Ήλιον, δηλαδή το: «ποσάκις εἱλίχθη τις πέριξ τοῦ ἡλίου».

· ώρα. Με την προφορά της δασείας που κατείχε, αποκρυπτογραφεί την έννοια του χώρου. Το πού δηλαδή ακριβώς βρίσκεται και είναι στραμμένη η γη στο χώρο, την καθορισμένη στιγμή σε σχέση με τα άλλα ουράνια σώματα. 

·   νόστιμον ήμαρ. Ημέρα της επιστροφής.

·   πάντων άξιον ήμαρ. Ημέρα που αποζημιώνει, για όσα μέχρι τώρα έχεις υποφέρει.

·   νηλεές ήμαρ. Η σκληρή, η ανελέητη, η αναπόφευκτη   μέρα.

·   πρόπαν ήμαρ. Όλη την ημέρα.

·   μόρσιμον ήμαρ.  Ημέρα θανάτου

·   ήματα πάντα. Σε όλη τη ζωή.

·  βουλυτόνδε. Η ώρα που λύνονται τα βόδια από το ζυγό, δηλαδή η ώρα του δειλινού.

·   αμφί δορπηστόν. Γύρω στην ώρα του δείπνου.

·   περί λύχνον αφάς. Το απόβραδο, την ώρα  που σκοτεινιάζει και ανάβουν τα φώτα.    

·   περί αμφί αγοράν πλήθουσα. Κοντά στο μεσημέρι. Την ώρα δηλαδή  που η αγορά είναι γεμάτη.

Ο ΟΣΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ

 ΛΟΥΚΑΣ Ο ΣΤΕΙΡΙΤΗΣ

«Ο ΑΜΑΘΗΣ ΚΑΙ ΑΓΡΟΙΚΟΣ» ΑΓΙΟΣ

Ο ασκητής που έζησε όπως τα πετεινά του ουρανού…

Του κ. Φώτη Κόντογλου

(Μάρτιος 1949)

Στις 7 Φεβρουαρίου, τελείται η μνήμη του Αγίου Λουκά του Στειρίτου. Το μοναστήρι που τιμά το όνομά του βρίσκεται κοντά στο χωριό Στείρι κι από τούτο λέγεται κι άγιος Λουκάς ο Στειρίτης ο Νέος, για να ξεχωρίζει από τον ευαγγελιστή Λουκά, που έζησε 890 χρόνια πρωτύτερα.

Αυτό το μοναστήρι είναι φημισμένο κι η εκκλησιά του είναι η πιο μεγάλη απ’όσες σώζονται από κείνον τον καιρό, στολισμένη με ψηφιά και με χρωματιστά μάρμαρα. Πηγαίνει κανένας στο μοναστήρι από το Δίστομο. Είναι χτισμένο σε όμορφο μέρος, κοντά στο βουνό που το λέγανε στα αρχαία Ελικώνα και σήμερα Παληοβούνα.

Η καταγωγή του Αγίου Λουκά ήταν από την Αίγινα. Αλλά οι παππούδες του φύγανε από το νησί, σε καιρό που ρήμαξε από τους πειρατές μπαρμερινούς, και πήγανε στα μέρη της Ιτέας. Εκεί πέρα γεννήθηκε ο πατέρας του Στέφανος, κι ύστερα πήγε και παντρεύτηκε στο χωριό Καστρί, που ήτανε στους αρχαίους Δελφούς. Εκεί ήρθε στον κόσμο ο Άγιος Λουκάς, στα 896 μ. Χ. Για τούτο λέγει ένα τροπάριό του «Η πόλις αγάλλεται Δελφών και ταύτης η όμορος, μάλιστα τοις σπαργάνοις σου, και επτάπυλαι Θήβαι τα σα θαυμάσια κηρύττουσι τρανώς».

Από τα πέντε αδέρφια, καλογερέψανε τα τρία, ο Λουκάς, η αδερφή του η Καλή κι ο αδερφός του Επιφάνειος. Πριν να καλογερέψει, ήτανε τσομπάνος και ξωτάρης, πλην και τότε ολοένα καταγινότανε με τα θρησκευτικά.

Δελφοί 1910

Δελφοί 1910, ο γάλλος αρχαιολόγος-επιγραφολόγος Gustave Colin στις επιτοίχιες επιγραφές κοντά στον Θησαυρό των Αθηναίων.