ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ

Φωτ. Θανάση Ρέβα.

Χρίστος Ε. Μαυρόπουλος

“Δάσκαλε,

πάει καιρός που «έφυγες», και πάντα με αγάπη σε θυμάμαι.

Τώρα βέβαια έχω μεγαλώσει και πάω στο Λύκειο, μα ο καλός σου λόγος χρειαζούμενος και βάλσαμο οι ορμήνειες σου, που τόσο πολύ μου λείπουνε.

Ξέρεις ανάμεσα στα άλλα, άρχισα και να σκιτσάρω, να ζωγραφίζω κιόλας, μα πλιόνε εσύ δεν είσαι εδώ για να μου πεις τα μυστικά, την τέχνη των χρωμάτων και την προοπτική στην κάθε ζωγραφιά μου.

Τις προάλλες,

έπεσε στα χέρια μου κι ένα βιβλίο σου παλιό, «Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ Η ΑΡΑΧΩΒΑ» και μ’ έκανες να δακρύσω διαβάζοντας τα ποιήματά σου.

Έτσι είναι Δάσκαλέ μου. Όπως τα λες!

Κι έτσι τους στίχους σου αναθυμούνται οι Αραχωβίτες κι οι πέτρες του Τόπου μας οι πολύτιμες, που’ χεις κατάσαρκα χαράξει στο κορμί τους τ’ όνομά σου!

Κι εκείνη η χαλκογραφία σου που με αγάπη και περφάνεια, σφυρηλάτησες και κρέμασες στο πέτρινο μνημείο του ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, στον ΑΪ ΓΙΩΡΓΗ, ξέρεις τα πρωινά χρυσώνεται από τον ήλιο και λάμπει η εκκλησιά κι ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ.

Θέλω κι άλλα να σου γράψω, μα πιότερο θαρρώ σημαντικό είναι το που τις μέρες τούτες τη νίκη θα γιορτάσουμε του Στρατάρχη μας στο «ΜΟΥΣΤΑΜΠΕΗ», κι ίσως να γίνει κι η αναπαράσταση της θρυλικής εκείνης μάχης του 1826, όπως την έκανες κι εσύ παλιότερα!

ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΑΜΦΙΣΣΗΣ

Το μάλλα εξαπατώμενον ζώον της γης

Μαυρόπουλος Ε.Χρίστος


Το μάλλα εξαπατώμενον ζώον της γης

Ουρές!
Παντού ουρές στον κόσμο μας.
Ουρές φτωχών και πληγωμένων...Άνεργων και πεινασμένων...
Λιγοστής χαράς και πεφταστέρινες ουρές...Κι όλες "ήσυχα και στέρια" πορεύονται στο χρόνο.
Ουρές και στην Πατρίδα μας που δε λεν να σκαπετίσουν, να χαθούν, παρόλα τα ταξίματα και τις "σκόλινες" βελάδες των πολιτικών μας.

Ίσως να φταίνε τα "σύμβολαια εμπιστοσύνης" με το Λαό!
Ίσως να φταίει το φεγγί μας, που είναι...κολοβό!
Μπορεί και νά 'ναι που το συνήθισε πλιόνε ο Έλληνας, για χρόνια στο τσαρσί, στο μεϊντάνι, με τεμενάδες να μαζώνει ταξίματα και κοσαράκια!
Πάντα μες στο βαθύ το λούκι!
Ότι και νάναι όμως, ο καλός Θεός έδωσε αλλού κι αλλού ουρές και κάποια ζωντανά, είπε να ξεχωρίσουν!

Το Λούβρο μάζεψε 500.000 ευρώ για την αποκατάσταση της Νίκης της Σαμοθράκης

Το Λούβρο συγκέντρωσε 500.000 ευρώ από δωρεές για την αποκατάσταση της Νίκης της Σαμοθράκης

Το συνολικό ποσό που απαιτείται για τις εργασίες αποκατάστασης της Νίκης ανέρχεται στα 4 εκατομμύρια.
Μέσα σε διάστημα δύο μηνών το Μουσείο του Λούβρου κατάφερε να συγκεντρώσει το ποσό των 500.000 ευρώ για την αποκατάσταση του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης, όπως ανακοίνωσε σήμερα η διεύθυνσή του. 

Η εκστρατεία «Όλοι Μαικήνες» που ξεκίνησε στις 3 Σεπτεμβρίου με σκοπό να συντηρηθεί το διάσημο άγαλμα, ένα από τα κοσμήματα του μουσείου, έχει στόχο να συγκεντρωθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου το ποσό του 1 εκατομμυρίου ευρώ από δωρεές ιδιωτών.

Το συνολικό ποσό που απαιτείται για τις εργασίες αποκατάστασης της Νίκης ανέρχεται στα 4 εκατομμύρια.

Το μισό εκατομμύριο από τους ιδιώτες συγκεντρώθηκε μέσα σε δύο μήνες, γεγονός ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, σύμφωνα με το μουσείο.

Μέχρι σήμερα 4.000 άνθρωποι έχουν προσφέρει από 5 έως 5.000 ευρώ ο καθένας.

Το Λούβρο έχει καλέσει όλους τους φιλότεχνους να γίνουν «πρεσβευτές» της εκστρατείας αυτής στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης και μέχρι σήμερα 218 «πρεσβευτές» έχουν δημιουργήσει δικές τους σελίδες που καλούν τον κόσμο να προσφέρει χρήματα.

Τον Σεπτέμβριο το άγαλμα μεταφέρθηκε από το χώρο που εκτίθεται συνήθως σε μια διπλανή αίθουσα όπου έχει κατασκευαστεί μια ειδική καμπίνα για τη συντήρησή του. Θα επιστρέψει στη θέση της στα τέλη Ιουνίου ή τις αρχές Ιουλίου του 2014.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέτουν τις δωρεές τους μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, είτε μέσω της ιστοσελίδας www.tousmecenes.fr ή μέσω ταχυδρομείου.

Τρεις μεγάλοι «μαικήνες» έχουν αναλάβει να καλύψουν τα υπόλοιπα 3 εκατομμύρια που απαιτούνται: οι εταιρείες Nippon Television Holdings, η Fimalac και η Bank of America Merrill Lynch


Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ

ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΜΦΙΣΣΑΣ ΤΟ 1885

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΟΥΦΙΔΗΣ - ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΥΡΟΣ

Χρίστος Ε. Μαυρόπουλος

«Η ποίηση, γράφει ο Ν. ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ, ξεκινάει από μέσα σου… σαν κάποιος να σου μιλάει.»

Ο δε ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ σημειώνει : «Ο αληθινός ποιητής αρχίζει τη ζωή του με την ποίηση και τελειώνει μαζί της.»

Σ’ αυτά τ’ αχνάρια βάδισε κι ο Γ. ΣΥΡΟΣ.

Διαβάστε το βιογραφικό του που έγραψε «αντί προλόγου», στο βιβλίο του ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, ποιήματα, εκδ. Κ. ΚΟΥΛΟΥΦΑΚΟΣ Αθήνα 1977.

«Από παιδί, δυο πράγματα στη ζωή μου αγάπησα. Πρώτα την ποίηση κι ύστερα τη ζωγραφική. Στο τέλος όμως έγινα… έμπορος!

Είναι που λένε «αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα.»

Η αλήθεια όμως είναι μια. Δεν πέρασε ποτέ η μέρα απ’ τη ζωή μου, που να μην έκλεψα ώρα απ’ τη βιοποριστική εργασία μου, για να την αφιερώσω σ’ ένα στίχο ή σ’ ένα σκίτσο.

Στίχους άρχισα να γράφω από πολύ μικρός.

Σιγά-σιγά όμως ο στίχος μου, άρχισε να δημιουργεί σχετική προσωπικότητα και να βρίσκει ανοιχτές τις πόρτες στα περιοδικά της εποχής, με το ψευδώνυμο CONTE REPANAKI, παρμένο από ξένο περιοδικό, που το διάλεξα για να κρύβομαι πίσω από αυτό.

ΕΝΑ "ΣΤΡΑΝΤΙΒΑΡΙΟΥΣ" ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗΝ ΕΝΟΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΟΣ ΤΗΣ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ

ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ

Χρονογράφημα                                  Χρίστος Ε. Μαυρόπουλος

Λένε πως πιότερο αξίζει το ταξίδι στη ζωή κι όχι ο προορισμός.

Μα η αφεντιά μου θαρρεί πως πιότερο μετράνε οι Στάσεις και όχι το ταξίδι!

Αυτές παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας.

Η πρώτη, όταν γεννιέται κλαίγοντας ο άνθρωπος!

Η δεύτερη, το που γουρμάζει αγάλι-αγάλι το μυαλό του κι αποφασίζει το τι θα κάμει και πως θα πορευτεί.

Κι η τρίτη, της παντρειάς η Στάση, που όλοι ορκοπατιούνται, πως πιότερο βαραίνει στ' ανθρώπου τη ζωή!

Μ' αυτές λοιπόν θαρρώ προκόψαμε ως τα σήμερα κι αναβαστάχτηκε ο κόσμος μας!

Ο ΓΕΡΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΠΙΖΑ