ΟΙ ΒΡΥΣΕΣ ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ
Ηλίας Κ. Λιάκος
«Φέραν της Γούρνας το
νερό
το κάμαν τρεις
βρυσούλες
Τη μια την πάνε στον
Οντά,
την άλλη στ’ Αργαστήρια,
την τρίτη την καλύτερη
ψηλά στον Αη-Γιώργη.
Ούλες πλένουν και χαίρουνται,
πλένουν και τραγουδάνε,
κι η Μαστροπαναγιώταινα
πλένει και καταριέται :
Ανάθεμά σας γέροντες,
γερόντοι Αραχωβίτες,
στοιχειώσατε τον άντρα
μου
το Μαστροπαναγιώτη».
Έτσι μου τραγούδαγε η γιαγιά μου τα ατέλειωτα
χειμωνιάτικα βράδια μπρος στ’ αναμμένο τζάκι κι όταν τελείωνε το τραγούδι δεν
παράλειπε να μου εξηγεί στερεότυπα : «Οντά λέγαν την Κονομόβρυση, γιατί είναι
τρανή σαν κάμαρη, έτσι με τη βαθουλή καμάρα της… Τα Αργαστήρια είναι η αγορά,

0001.jpg)






