ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΤΟ 1908

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Μαυρόπουλος Χρίστος

Χρονογράφημα

Με το πρώτο κρύο, ξεχώρισαν τα ρίφια απ' τ' αρνιά.

Τα σπίτια τα μεγάλα με τους "κρεμαστούς κήπους" των μικρών "θεών", απ' τ' άλλα, τα χαμόσποιτα του μέλανα ζωμού, του μεροκάματου και της αιθαλομίχλης!

Πάντα με το πρώτο κρύο, βγαίνουν παγανιά οι διαφορές και οι ανάγκες μας.

Το Σύστημα αναμετριέται και η οργανωσιά του.

Του φτωχού η αντοχή και του γκουβέρνου το φιλότιμο.

Οι αυτοκρατορικές οι λαμογιές και οι θρησκευτικοί καυγάδες ...τα λειψά μιστά ...Η ζωή που την κατάντησαν φαρμάκι ...Οι νέοι εμιγκρέδες μιας Πατρίδας, που θυσιάζονται για του ψωμιού το όνειρο.

Συμβουλευτείτε το μαντείο

 Ο Αιγέας συμβουλεύεται την Πυθία, αττική ερυθρόμορφη κύλικα του Ζωγράφου του Κόδρου, 
5ος αι. π.Χ., Antikensammlung Berlin

Το Τμήμα Κλασικών Σπουδών του University College of London σας δίνει την ευκαιρία να ζήσετε για λίγο μια εμπειρία της αρχαιότητας: να ρωτήσετε ένα μαντείο ό,τι θέλετε.

Η προοπτική είναι ιδιαιτέρως θελκτική και νομίζω ότι δύσκολα μπορεί κανείς να αντισταθεί να ρωτήσει Ό,ΤΙ θέλει.   Σας προειδοποιώ όμως. Τα μαντεία ήταν διάσημα για τις διφορούμενες απαντήσεις τους.   

Ο "ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΙΑΚΟΣ" μια άγνωστη ιστορία από τους Δελφούς.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ

Ο  ΚΟΚΚΙΝΟΣ  ΔΙΑΚΟΣ

(Ιστορία της εποχής του Όθωνος)

Ο Γάλλος ακαδημαϊκός Γκεμπάρ, επισκεφθείς κατά το 1862 την Ελλάδα και μεταβάς εις τους Δελφούς, έγραψε κατόπιν τας εντυπώσεις του, οι οποίες δίδουν μια ζωντανή εικόνα της ρομαντικής εκείνης εποχής και παρουσιάζει τα διάφορα μέρη της Στερεάς Ελλάδος, με μια δύναμη περιγραφής πρωτοφανή. Οι αναγνώστες της «Κυριακάτικης» ας απολαύσουν και ας ταξιδεύσουν λίγο, νοερός, εις άλλες εποχές και άλλους τόπους.

Α’

Ήταν άνοιξη του 1862. Ο Βέπερ πήγαινε εις τους Δελφούς, για να λάβει αντίγραφα των επιγραφών που ήσαν χαραγμένες εις τα θεμέλια του ναού. Τον συνόδευα με δύο εταίρους της Σχολής. Είμεθα πολύ νέοι και πολύ εύθυμοι.

Τι θαυμάσιος καιρός και πόσο τρελή η διάβασή μας από τον Ισθμό, με ένα αρχαϊκό άρμα, που εδώ το λένε «σούστα». Το μειδίαμα των κόλπων της Ναυπάκτου, η επιβλητική χάρις του Κιθαιρώνος, η Σικυών αναπαυομένη μέσα στα φρεσκόφυλλα αμπέλια της, η λεπτή και ευγενής άποψη των ορέων της Φωκίδος, η μελαγχολική σοβαρότητα των ορέων της Αρκαδίας!

Αποβιβασθήκαμε εις το επίνειο των Σαλώνων και κάμαμε ένα γύρο για να επισκεφθούμε την Ακρόπολη της Αμφίσσης, εις τας υπωρείας του Παρνασσού, ανεβήκαμε το βουνό και το βράδυ βρεθήκαμε πολύ υψηλά εις το όρος. Εζητήσαμε φιλοξενία εις το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία. Μόλις δειπνήσαμε, μια κραυγή ακούστηκε στη θύρα :

- Φωτιά ! Φωτιά !

Είχε πιάσει μια πυρκαϊά, πραγματικός, περίεργος. Είχε πιάσει ένας εξώστης ξύλινος, εις την εσωτερική πρόσοψη της Μονής και φλόγες έλαμπαν στη σκοτεινή νύχτα, ενώ πάνω εις τον ουρανό, άλλες πυρκαϊες φούντωναν. Θύελλα είχε εκραγεί και αστραπές φώτιζαν τον κόσμο και βροντές κατρακυλούσαν από τις βουνοκορφές.

Στον απόηχο μιας σημαντικής Έκθεσης Ζωγραφικής

Του Στάθη Ασημάκη

«Ένας πίνακας πρέπει να διηγείται κάτι, να κάνει το θεατή να στοχάζεται, όπως ένα ποίημα, να του αφήνει την εντύπωση ενός μουσικού κομματιού.» 

                                                    Arnold Boeclin

                                                             (εκπρόσωπος του γερμανικού Συμβολισμού)

Ο συμπατριώτης μας ζωγράφος Γιώργος Γρανιτσιώτης έχει, ως γνωστόν,  αποφασίσει από την αρχή της εικαστικής του πορείας να μην ακολουθήσει την καλλιτεχνική ‘‘πεπατημένη’’, δηλαδή πρόχειρη δουλειά, πολλά καλλιτεχνικά μπλα-μπλα με σκοπό τη φήμη, το εμπορικό αλισφερίσι και την ‘‘κονόμα’’.

Αντίθετα, αποφάσισε τη δύσκολη, αλλά αληθινή καλλιτεχνική πορεία, που σημαίνει πολύ δουλειά και καθόλου μόστρα. Βεβαίως, πέρασε στην ακρότητα του καλλιτεχνικού αναχωρητισμού, αρνούμενος πεισματικά να εκθέτει και να πωλεί έργα του.

Ίσως έπαιξαν ρόλο εγγενείς παράγοντες όπως η σεμνότητά του, η καλλιτεχνική του αυστηρότητα, ακόμα και η απουσία συγκυριών που θα  ήσαν συμβατές με την καλλιτεχνική δεοντολογία του. Όμως, όταν συνωμοτήσει το σύμπαν θα υπάρξει το συμβάν. Έτσι, κάποια  βραδιά του περασμένου Φθινόπωρου, μεταξύ ρούμι και τσίπουρου με τον παιδικό και αγαπημένο φίλο του Γιώργο Σιδηρά έπεσε η ιδέα της προσφοράς αίθουσας, για να στηθεί μια έκθεση ζωγραφικής στην Αράχοβα τις μέρες των γιορτών των Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς και Φώτων. Ο ζωγράφος, ευτυχώς, είπε το ναι και όλα τα απαραίτητα μπήκαν σε γραμμή υλοποίησης.

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ

Καλωσόρισμα στους Δελφούς, χαλκογραφία από το βιβλίο Grece et Turkuie, notes de voyage, του Alfred Gillieron (Paris 1877).

Η ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΤΙΚΥΡΑ

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑ ΤΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ

ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ

«Το πρόβατο»

Οδοιπορικό στον ποιμενικό βίο: Αρχιτεκτονική και Τέχνη

Έκθεση

Λαογραφικό Μουσείο Αράχωβας, 

14 Δεκεμβρίου 2013 έως και 28 Φεβρουαρίου 2014

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013, 6.00 μμ.

Συντονισμός έκθεσης: Φούλη Παπαγεωργίου, Αρχιτέκτων

Επιμέλεια έκθεσης: Λουϊζα Καραπιδάκη, Ιστορικός Τέχνης

Διοργάνωση: PRISMA-Κέντρο Αναπτυξιακών Μελετών, σε συνεργασία με το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και τον Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Τουρισμού και Πολιτισμού.

Η έκθεση: «Το πρόβατο» Οδοιπορικό στον ποιμενικό βίο: Αρχιτεκτονική και Τέχνη,

που θα φιλοξενηθεί στο Λαογραφικό Μουσείο Αράχωβας για το χρονικό διάστημα από το

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013 έως και το τέλος Φεβρουαρίου 2014,

αποτελεί πρόταση του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών προς τη Διοικούσα Επιτροπή του Λαογραφικού Μουσείου Αράχωβας, στο πλαίσιο της συνεργασίας του Κέντρου Λαογραφίας με τον Δήμο Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας και τη Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Τουρισμού και Πολιτισμού Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας για τη δημιουργία του Λαογραφικού Μουσείου.

Η έκθεση παρουσιάζει μέσα από έργα τέχνης, φωτογραφικό, οπτικοακουστικό υλικό και αρχιτεκτονικές κατασκευές, πτυχές της ευρωπαϊκής κληρονομιάς του ποιμενικού βίου, από τη μυθολογία, τους συμβολισμούς, μέχρι και τη σύγχρονη αρχιτεκτονική.

Οι επισκέπτες της έκθεσης ανακαλύπτουν τη χρήση των τοπικών υλικών, τη λειτουργία των χώρων και την ένταξη στο τοπίο των παραδοσιακών ποιμενικών κτισμάτων, την ανακύκλωση των νέων υλικών σε σύγχρονες κατασκευές (φράχτες, στάνες, μαντριά και βιοτεχνικές μονάδες), καθώς και την εφευρετικότητα των βοσκών, μέσα από «έξυπνες λύσεις», πάνω σε θέματα υποδομής και μόνωσης, τόσο στις μόνιμες, όσο και στις προσωρινές αρχιτεκτονικές κατασκευές. 

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ποιμενικής αρχιτεκτονικής αναδεικνύονται μέσα από την παράδοση νομαδικών φυλών από τις χώρες της Ευρώπης, από τα πετρόκτιστα και τα ξύλινα σε πολλές χώρες του Ευρωπαϊκού βορρά και νότου, καθώς επίσης και μέσα από τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές μονάδες παραγωγής που σχετίζονται με την εκτροφή του προβάτου και των προϊόντων του (μαλλί, δέρμα, γαλακτοκομικά προϊόντα). Η έκθεση οργανώνεται σε ενότητες με βάση το δομικά υλικά των κατασκευών – άχυρο/χόρτο, ξύλο, πέτρα, μέταλλο και ανακυκλωμένα υλικά. Το εκθεσιακό υλικό αποτελείται από αντικείμενα, φωτογραφίες και slideshow. Παράλληλα, τα αντικείμενα και το εποπτικό υλικό «συνομιλούν» με έργα τέχνης που έχουν αντλήσει έμπνευση από τις ποιμενικές εγκαταστάσεις και τα υλικά τους, είτε έχουν κατασκευαστεί με τη χρήση αυτών των υλικών (ξύλο, άχυρο, πέτρα, τσίγκος κ.ά.). 

Σε ξεχωριστή ενότητα της έκθεσης, αφιερωμένη αποκλειστικά στην τέχνη, εκτίθενται έργα τέχνης τα οποία αντλούν την έμπνευση τους από τον ποιμενικό βίο και τους συμβολισμούς που αποδίδονται στον αμνό και τον ποιμένα μέσα από θέματα της μυθολογίας, της λατρευτικής ζωής και της λαϊκής προφορικής παράδοσης. Τα εκθέματα τέχνης περιλαμβάνουν έργα γνωστών καλλιτεχνών από την Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και οργανώνονται σε δυο μεγάλες ενότητες: έργα που εμπνέονται από τους συμβολισμούς (καλός ποιμένας, αθωότητα, θυσία, μαύρο πρόβατο) και έργα που εμπνέονται από ή/και χρησιμοποιούν παράγωγα του πρόβατου, όπως μαλλί ή δέρμα. 

Συμμετέχουν οι Έλληνες καλλιτέχνες:

Ναταλία Μελά, Σωτήρης Σόρογκας, Αφροδίτη Λίτη, Μιχάλης Κατζουράκης, Μανώλης Χάρος, Στάθης Βατανίδης, Γιάννης Καστρίτσης, Καλλιρρόη Μαρούδα, Αντρέας Κοντέλλης, Ελένη Τζάτζαλος, Δήμητρα Σιατερλή, Γιώργος Τσεριώνης, Κωστής Μουδάτσος, Κωνσταντίνα Κατρακάζου, Παύλος Χαμπίδης, Ειρήνη Κανά, Έλενα Ακύλα, Έλενα Παπαδημητρίου, Ιωάννα Καφίδα, Βασίλης Παπανικολάου, Μάγδα Ταμμάμ, Μαρίνα Σιούτη, Κλεώνη Μανουσάκη, Γιώργος Γιώτσας, Ζαχαρή Σμέρου, Αντιγόνη Μανωλίδου, Ντίμη Μπιτσάκου, Ελένη Κρίκκη, Μαρία Ταγκάλου, Αίγλη Πέττα, Διονύσης Πρωτόγερος, Έφη Σούτογλου

και οι:

Theodor Liho - Emil Bachiyski - Martin Yordanov - Iotoff (Βουλγαρία), Janusz Szpyt (Πολωνία), Lászlό Kovács (Ουγγαρία), Koidu Laur (Εσθονία).

Με φωτογραφικό υλικό συμμετέχουν οι: 

Γιώργος Τριανταφύλλου, Ναταλία Τσουκαλά, Νικόλας Μαστροπαύλος, Σοφία Αντωνακάκη, Βελισσάριος Βουτσάς και Κλαίρη Μουσταφέλλου. 

Στη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα και κυρίως το διαδραστικό παιχνίδι "ΤΕΧΝΟΠΟΙΜΕΝΕΣ", ειδικά σχεδιασμένο για να παίζεται με τη χρήση «έξυπνου» κινητού τηλεφώνου (smartphone).

Η έκθεση αποτελεί την 5η Θεματική Έκθεση από το σύνολο των 7, οι οποίες διοργανώνονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου CAΝEPAL - “Η Ευρωπαϊκή Κληρονομιά της Αιγοπροβατοτροφίας και του Ποιμενικού Βίου», που συγχρηματοδοτείται από το πρόγραμμα «Πολιτισμός» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

· Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.canepal.eu

· Για πλούσιο φωτογραφικό υλικό επισκεφθείτε τη σελίδα της έκθεσης στο facebook:

https://www.facebook.com/toprovato

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΘΗΒΑ ΤΟ 1893

Πρωτοσέλιδο της Γαλλικής εφημερίδας “Le Petit Journal “ στις 17 Ιουνίου το 1893, με θέμα τον μεγάλο σεισμό που έπληξε την Θήβα την εποχή εκείνη.