1930: ΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΦΑΓΗΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ

ΠΩΣ ΘΑ ΦΑΤΕ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ

Ολόκληρος στρατιά Αθηναίων μαγείρων και γκαρσονιών αποστέλλεται εις τον ιερόν χώρον.

Άρτον και θεάματα, εζητούσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι από τους αυτοκράτοράς των. Και πολύ σωστά. Ένα θέαμα, όσον και αν είναι… θέαμα, χάνει πολύ από την ωραιότητά του, όταν το στομάχι του θεατού έχει λόγους δυσαρέσκειας. Όταν δε το στομάχι ανήκει σε ξένους που εξεκίνησαν από τα πέρατα της οικουμένης και εταξείδεψαν, άλλος πέντε, άλλος δέκα και άλλος δέκα πέντε ημέρες για να απολαύσουν το θέαμα τότε πλέον το πράγμα αρχίζει να μεταβάλλεται σε δράμα εφάμιλλον εις τραγικότητα με τα δράματα του Αισχύλου που πρόκειται να παιχθούν εις τας Δελφικάς εορτάς, που αρχίζουν την 1^ην Μαΐου.

Αυτά εσκέφθησαν τα μέλη της επιτροπής των Δελφικών εορτών και αφήνοντας εις τον κ. Άγγελον Σικελιανόν την φροντίδα να ικανοποιήσει την όρασιν και την ακοήν των θεατών, ανέλαβαν να εξασφαλίσουν εις αυτούς τας υπολοίπους απαιτήσεις των: τροφήν δηλαδή και καλοπέρασιν.

1837: ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ

Λεπτομέρεια από χάρτη του John Arrowsmith το 1832.

Κατ’ υψηλίν ανωτέραν διαταγήν υπ’αριθ.12803/3566 ο Β. Δασονόμος Σαλώνων, συνενοηθείς μετά του Β. Οικονομικού Επιτρόπου Παρνασσίδος της Δωρίδος, μεταβάς επιτοπίως, μεθ’ όλων των εχόντων συμφέρον γειτνιαζόντων προς εξακρίβωσιν των οροθεσιών του δάσους του Δήμου Δελφών κατά συνέπειαν της υπ’ αριθ. 366/486 του Β, Δασαρχείου της Στερεάς Ελλάδος, αιτποιούμενα παρά τον Δήμον Δελφών προσδιορίσθησαν τα όριά του παρ’ όλων των εχόντων συμφέρον εις αυτό ως εφεξής.

Δάσος καλούμενον περιβόλια, λικοβούνι, συνεχόμενον με Κούνιες και Καψιμαδά εμπεριέχον.

Θερινά Λειβάδια

Καλάνια, Τουμπανάρια και Κυθριείς.

Αράχωβα 1962, με τον φωτογραφικό φακό του Hubertus Hierl.

ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΑΧΩΒΑΣ ΤΟ 1948

Ο παρακάτω κατάλογος των εμπόρων, επιστημόνων και βιοτεχνών της Αράχωβας είναι από τον οδηγό της Ελλάδος του Α. Ν. Ιγγλέση, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1948.

ΑΡΑΧΩΒΑ

Ιατροί

Στέργιος Ιω. Κονίτσας

Δημήτριος Ιω. Μαντάς

Έμποροι

Αδελφοί Νικόλαος και Θεόδωρος Αν. Μαντάς

Ανδρέας Ν. Τρούβαλης

Σπύρος Κ. Κομνάς

Κωνστ. Αρ. Καλμαντής

Δημήτριος Ν. Ναυπακτίτης

Γεώργιος Π. Αλογοσκούφης

Παντοπωλεία

Παναγιώτης Ιω. Στριμπής

Κωνστ.Ν. Σιαμήτρος

Χρίστος Σ. Κομνάς

Ευστάθιος Π. Κολοβός

Δήμος Κ. Στυλιάρης

Ανδρέας Ν. Γραντζιώτης

Λουκάς Κοροδήμος

Ανδρέας Γ. Τσεκούρας

1903 - ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΞΩΜΟΤΟΥ

Η μέση μου διαμαρτύρεται από τον σπαραγμόν της τετραώρου ημιονοπορείας, αλλά το χέρι μου, μέλος ευγενές, λησμονεί την κτηνώδη ανάπαυσιν δια να υπηρετήσει τον ενθουσιασμόν του νεοφωτίστου.

Διότι η ημέρα του Σαββάτου ήτον αναμφιβόλως η ιστορία μιας εξωμοσίας εφημέρου. Η ειδωλολατρεία ανεβίωσεν εις διάστημα ενός οράματος. Ο Απόλλων είχεν επανέλθει άλλην μίαν φοράν εις τον κόσμον από μηχανής και είχεν αναστήσει επί ολίγας ώρας την λατρείαν του. Δι’ όλον εκείνο το πλήθος, το αναβαίνον προς το ιερόν, ηλιόρρυτον, ως αποθεούμενον, ο Θεός του Ευαγγελίου είχεν εκλείψει προς στιγμήν και ο Θεός του Ποιητού τον είχεν αντικαταστήσει.

ΕΝΑ ΜΥΡΙΟΣΤΟΜΟΝ «ΑΕΡΑ» ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΜΑΣ

Ο ΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΘΛΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΑΣ

ΚΑΠΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΜΕΤΩΠΟΝ.(Του στρατιωτικού απεσταλμένου μας). 

– Ένα απ’ αυτά τα πρωινά, με το σκότος ακόμη των πρωινών ωρών, έγινε μια από τας σφοδροτέρας μάχας, προς κατάληψιν ενός υψώματος, που εδέσποζε πεδιάδος, εντός της Αλβανίας. Η κατάληψις του υψώματος αυτού εθεωρήθη απαραίτητος, διά την περαιτέρω προέλασίν μας. Οι υποχωρούντες Ιταλοί είχον χάσει το ηθικόν των και τούτο διευκόλυνε απολύτως την επιχείρησιν. Η επίθεσίς μας εξεδηλώθη αιφνιδιαστικώς τας πρωινάς ώρας, με σφοδρότατον κανονιοβολισμόν του υψώματος, εις το οποίον ευρίσκετο ο εχθρός. Οι Ιταλοί αιφνιδιασθέντες, κατόρθωσαν μετά ένα τέταρτον της ώρας, να απαντήσουν διά του πυροβολικού των με πυρά όμως ασταθή. Αι οβίδες του πυροβολικού των έπεφταν δεξιότερα των θέσεών μας, άλλες δε και εντεύθεν αυτών. Μέσα εις ένα διάστημα μισής ώρας εσείετο ολόκληρος η περιφέρεια από την μονομαχίαν αυτήν του πυροβολικού.

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΠΕΙΡΟ

ΠΕΤΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

… όπου εκτοξεύεται ο πρώτος ελληνικός πύραυλος «Δελφοί 1».

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΣΧΕΔΙΑΣΕ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Ο ΜΙΝΩΣ ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ

Κατά τους χρησμούς της Πυθίας ο Απόλλωνας έπρεπε πάση θυσία ν’ αποσταλεί εις την Αφροδίτην.

Ο πρώτος ελληνικός πύραυλος «Δελφοί Νο 1» ετέθη εις διάθεσίν του και του υπεδείχθη ο τόπος και ο χρόνος της εκτοξεύσεως.

Εζήτησα την άδειαν από τους αρμοδίους Θεούς τους κατοικοεδρεύοντας εις τας κορυφάς του Παρνασσού, να συνοδεύσω τον Απόλλωνα εις το πρώτον διαπλανητικόν ελληνικόν ταξίδι διά να γράψω και σχεδιάσω τις εντυπώσεις μου. Η άδεια ενεκρίθη.

Μόνο που μας ζήτησαν να βγάλομε αμέσως τα χαρτιά μας. Η γραφειοκρατία των Θεών όπως διαπίστωσα, δεν πήγαινε πίσω. Παρ’ όλα αυτά με τα μέσα που διέθετε ο Απόλλωνας κατορθώσαμε να είμαστε εντάξει.

Ο ΘΕΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ!

Σιδηροδρομική στάση χωρίς τηλέφωνο!

Η παρακάτω επιστολή στάλθηκε από την κοινότητα Πολυδρόσου Παρνασσίδος, στο Υπουργείο της Συγκοινωνίας και στον Υπουργό κ. Χριστομάνο τον Ιανουάριο του 1929.

«Κύριε Υπουργέ.

Έχομεν την τιμήν να φέρωμεν εις γνώσιν υμών ότι η Σιδηροδρομική Στάσις Λιλαίας (πρώην Σουβάλας) του Λαρισσαϊκού, η οποία έχει κίνησιν Σταθμού συγκεντρώνουσα 7 κοινότητας και ήτις πολύ δικαίως έπρεπε να έχη και προαχθή, εισπράττουσα δε εξ εισιτηρίων και κομίστρων εμπορευμάτων ποσά ανώτερα κατά πολύ των υπολογισθέντων, ως τούτω αποδεικνύεται και εκ των βιβλίων της, η Στάσις αύτη λέγομεν από της συστάσεώς της ήτοι προ 25ετίας στερείται ενός τηλεφώνου, ο δε υπάλληλος από τον οποίον ζητούν πληροφορίας οι επιβάται περί αφίξεως της αμαξοστοιχίας σηκώνει  τα μάτια προς τα άνω και λέγει «Ο Θεός γνωρίζει» ενώ απλούστατα διά της τοποθετήσεως ενός τηλεφώνου αξίας γλισχροτάτης, θα ήξευρε και ο υπάλληλος τι να απαντήση και ο κοσμάκης να μη ταλαιπωρείται, όταν πρόκειται περί μεγάλης καθυστερήσεως και να επιστρέφη ενωρίς εις το σπίτι του πάντοτε μεν, πολύ περισσότερον όμως εν καιρώ χειμώνος αναγκαζόμενος κατόπιν να βαδίζει νύκτα διατρέχων βεβαίως τότε πλείστους όσους κινδύνους.

1903: ΟΙ ΔΕΛΦΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ κ. ΩΜΟΛΛ

Ἡ θέσις τῶν Δελφῶν εἶνε μία τῶν ὡραιοτέρων τῆς Ἑλλάδος, δὲν γνωρίζω δὲ ἄλλην θέσιν ἡ ὁποία νὰ κάμνῃ τόσον βαθεῖαν καὶ τόσον ἐπιβλητικῶς θρησκευτικὴν ἐντύπωσιν. Ὑπάρχει εἰς τὴν τοποθεσίαν αὐτὴν τὸ μυστήριον, τὸ μεγαλεῖον καὶ ἡ φρίκη τοῦ θείου. Τὸ ἱερὸν εἶνε χωμένον εἰς τὸ βάθος ἑνὸς θεάτρου ἀπὸ βράχους, μία δὲ κολοσσιαία βραχοσειρὰ τὸ περικλείει, δεσπόζει αὐτοῦ καὶ τὸ πνίγει, ἐνῷ τὰ ἄκρα τοῦ ἡμικυκλίου αὐτοῦ τὸ ἀποχωρίζουν ἀπὸ τὸν ἄλλον κόσμον. 

ΣΥΜΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΩΝΙΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ

Το παρακάτω κείμενο είναι του Ant. Rubio Y.Lluch, που δημοσιεύτηκε στο δελτίο της Ιστορικής και Εθνολογικής  Εταιρείας της Ελλάδος το 1889, όπου βρίσκουμε σημαντικές πληροφορίες για την περιοχή μας (Δελφοί, Άμφισσα, Λιβαδειά, Στείρι, Θήβα κ.α.) κατά την περίοδο του 14^ου αιώνα, και στα τελευταία χρόνια της Καταλωνικής δυναστείας, στα δουκάτα των Αθηνών και Νέων Πατρών.