Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΥΡΟΣ


Χρίστος Ε. Μαυρόπουλος

«Η ποίηση, γράφει ο Ν. ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ, ξεκινάει από μέσα σου… σαν κάποιος να σου μιλάει.»
Ο δε ΤΕΛΛΟΣ ΑΓΡΑΣ σημειώνει : «Ο αληθινός ποιητής αρχίζει τη ζωή του με την ποίηση και τελειώνει μαζί της.»

Σ’ αυτά τ’ αχνάρια βάδισε κι ο Γ. ΣΥΡΟΣ.
Διαβάστε το βιογραφικό του που έγραψε «αντί προλόγου», στο βιβλίο του ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, ποιήματα, εκδ. Κ. ΚΟΥΛΟΥΦΑΚΟΣ Αθήνα 1977.

«Από παιδί, δυο πράγματα στη ζωή μου αγάπησα. Πρώτα την ποίηση κι ύστερα τη ζωγραφική. Στο τέλος όμως έγινα… έμπορος!
Είναι που λένε «αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα.»
Η αλήθεια όμως είναι μια. Δεν πέρασε ποτέ η μέρα απ’ τη ζωή μου, που να μην έκλεψα ώρα απ’ τη βιοποριστική εργασία μου, για να την αφιερώσω σ’ ένα στίχο ή σ’ ένα σκίτσο.
Στίχους άρχισα να γράφω από πολύ μικρός.
Σιγά-σιγά όμως ο στίχος μου, άρχισε να δημιουργεί σχετική προσωπικότητα και να βρίσκει ανοιχτές τις πόρτες στα περιοδικά της εποχής, με το ψευδώνυμο CONTE REPANAKI, παρμένο από ξένο περιοδικό, που το διάλεξα για να κρύβομαι πίσω από αυτό.

Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2013

ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ




Χρονογράφημα                                  Χρίστος Ε. Μαυρόπουλος


Λένε πως πιότερο αξίζει το ταξίδι στη ζωή κι όχι ο προορισμός.
Μα η αφεντιά μου θαρρεί πως πιότερο μετράνε οι Στάσεις και όχι το ταξίδι!
Αυτές παίζουν σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας.

Η πρώτη, όταν γεννιέται κλαίγοντας ο άνθρωπος!
Η δεύτερη, το που γουρμάζει αγάλι-αγάλι το μυαλό του κι αποφασίζει το τι θα κάμει και πως θα πορευτεί.
Κι η τρίτη, της παντρειάς η Στάση, που όλοι ορκοπατιούνται, πως πιότερο βαραίνει στ' ανθρώπου τη ζωή!
Μ' αυτές λοιπόν θαρρώ προκόψαμε ως τα σήμερα κι αναβαστάχτηκε ο κόσμος μας!

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΟ ΜΑΡΙΚΑΚΙ


Χρίστος Ε. Μαυρόπουλος

Άκουγε ο Μάνθος
το Μαρικάκι να γλυκοτραγουδεί κι έλιωνε σαν το κερί !
Στου Στράτου την ταβέρνα, ότε που έφερνε «κομπανία».
Κάθε βαριογιορτή.
Μια αρμαθιά οργανοπαίχτες και κειό το σεβνταλούδικο το Μαρικάκι, που ράγιζε καρδιές με τη φωνή του.
Μια τσαπερδόνα όλο τερτίπια και στη φωνή αηδόνα !
Την άκουγε ο σερνικόκοσμος κι «αλλαξοπίστηζε», σαν τον καιρό στο πέλαγο.
Την άκουγε κι ο καψερός ο Μάνθος και μοσχοκάρφια κεντούσανε τα μέσα του.
Το ίδιο κι απόψε μόλις που γύρισ’ απ’ τη θάλασσα.



Είπενε να περάσει απ’ την ταβέρνα, έτσι για μια «οσμή», και στο κατόπι να πάγαινε για ύπνο, μια κι έπρεπε πουρνό-πουρνό το δίχτυ του να σηκώσει.
Ότε όμως που δρασκέλισε το κατώφλι και την αντίκρυσε απάνω στο σανίδι, στο φτενό φέγγος του μαγαζιού, στην αλεγκρία και στα νεραϊδοτσακίσματά της, έχασε το μπουσουλά του !
Τρυγώνα π’ αναπετάριζε τα φτεράκια της !
Κι είχενε πιάσει το βλογημένο θηλυκό κι ένα Σμυρνέϊκο χαβά, που λόξεψε ευτύς ο νούς του.

«Θα σπάσω κούπες, για τα λογάκια που’ πες…
Θα σπάσω και ποτηράκια, για τα πικρά λογάκια…»

Λωλάθηκε ο φτωχός ψαράς και στρώθηκε σε μια καρέκλα παραγγέλνοντας μισή οκά μπρούσκο, από κείνο, το δυνατό, τ’ Αραχωβίτικο που του διαγούμιζε γλυκά τα σωθικά !

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

Η αρχαία οχύρωση στο Καστρούλι Ζεμενού


Οχύρωση - Καστρούλι Ζεμενού

 Στο στενό πέρασμα που σχηματίζουν τα βουνά Κίρφη και Παρνασσός και συγκεκριμένα στο ύψος του Ζεμενού σώζεται σε χαμηλό έξαρμα οχύρωση ελλειψοειδούς σχήματος.
  
 Η εποχή η οποία κατασκευάστηκε δεν είναι γνωστή μιας και δεν έχουν γίνει ανασκαφές στον χώρο και η κατάσταση των τειχών και η χρήση αργών ασβεστολίθων κυρίως μικρού και μεσαίου μεγέθους δεν διευκολύνουν στην εκτίμηση της χρονολόγησης.
  
 Οι διαστάσεις του κυρίως οχυρωμένου χώρου είναι Α-Δ 110 Χ Β-Ν 80 μ. με το μέγιστο πλάτος των τειχών να φτάνει τα 4 μ. και το σωζόμενο ύψος το 1 μ.
Τμήμα του τείχους ξεκινά από την ΝΔ πλευρά της οχύρωσης και φτάνει μέχρι τις ορεινές υπώρειες στα νότια, οριοθετώντας και προστατεύοντας έναν