Ναός Απόλλωνος Δελφών και Σφίγγα της Αιγύπτου

Για όσους αρέσκονται

σε “παιχνίδια”  αριθμών

Ναός  Απόλλωνος Δελφών και

 Σφίγγα της Αιγύπτου

Μια ενδιαφέρουσα σχέση θέσης.

Εάν σταθούμε στο κέντρο του άδυτου του ναού του Απόλλωνα, στους Δελφούς, όπου στην αρχαιότητα η Πυθία εκστόμιζε τις προρρήσεις της,  και σκοπεύσουμε προς την κατεύθυνση του Βορρά^. στη συνέχεια σκοπεύσουμε προς την κατεύθυνση της κεφαλής της Σφίγγας, στην Γκίζα της Αιγύπτου, τότε η οριζόντια γωνία που σχηματίζεται είναι ω = 137^ο,47 περίπου^. και η μεταξύ των δυο αυτών σημείων απόσταση είναι S = 1.233,17 Km περίπου.

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑ ΤΟ 1939

25/4/1939

 Τὰ  παλιά ἔθιμα

Ἕνα λαϊκό Πανηγῦρι στὴ θρυλική Ἀράχωβα.

Ὁ μεγαλειώδης χορός τῶν φουστανελλοφόρων.

Συρροή προσκυνητῶν 

Ἀράχωβα, 24 Ἀπριλίου (Τοῦ ἀπεσταλμένου μας) - Μέσα εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν ἐνθουσιασμοῦ καὶ πατριωτικῶν ἐκδηλώσεων διεξήχθη καὶ ἐφέτος τὸ τοπικόν πανηγῦρι. Ἡ ὀργανωτική ἐπιτροπή ἀποτελουμένη ἐκ τῶν κ. κ. Στέλιου Κονίτσα, Προέδρου τῆς Κοινότητος, τοῦ Ὑποδιοικητοῦ Χωροφυλακῆς κ. Βερροίου, τοῦ τοπικοῦ  Ὑποδιοικητοῦ κ. Μέγα Κονίτσα καὶ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἐπιτρόπου κ. Καπάκα, μετ’ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος κατέβαλε ὅλας τὰς  ἐνδεικνυομένας  διά τὴν ἐπιτυχίαν καὶ τὴν τάξιν τοῦ πανηγυρισμοῦ προσπαθείας.

Τὴν 5ην ἀπογευματινήν τοῦ Σαββάτου μετά τὸν Μέγαν Ἑσπερινόν ἔψαλλε χορωδία ὑπό τὸν κ. Σῦρον, εἶτα δ’ ἤρχισεν ὁ χορός τῶν φουστανελλοφόρων γερόντων.

Ο ΓΕΡΟ ΑΛΕΞΗΣ ΣΚΙΝΗΣ - Ο ΠΙΠΙΖΑΡΗΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ

Από τα τραγούδια και τις χαρές δεν λείπει φυσικά ο Αλέξης ο Σκίνης, ο ανθρωπάκος αυτός που εκίνησε το ενδιαφέρον ξένων και δικών μας και ιδιαίτερα το 1927 και 1930 κατά την περίοδο των Δελφικών Εορτών.

Η φυσιογνωμία του, φυσιογνωμία σατύρου και τα πόδια του σαν τράγου. Σωστός τραγοπόδαρος Παν.

Οι ξένοι ιδία έχουν ξετρελαθεί. Οι σκιτσογράφοι τον σκιτσάρουν και οι δημοσιογράφοι και οι διανοούμενοι του κουβεντιάζουν με τη διερμηνεία των Ελλήνων συναδέλφων των.

Τα παιδιά!

Μαυρόπουλος Χρίστος

Αναθυμάμαι τα παιδιά.

Αυτά που πέθαναν πριν χρόνια στη ΜΠΙΑΦΡΑ απ' την πείνα, στη ΡΟΥΑΝΤΑ σκελετωμένα...

Της ΑΦΡΙΚΗΣ τα τόσα, στην φτώχειβουτηγμένα, που τραγουδούσαμε γι' αυτά...

WE ARE THE WORLD WE ARE THE CHILDREN!

Των Πύργων τα παιδιά...Τα άλλτης ΙΣΠΑΝΙΑΣ...Τα ηρωϊκά της άμοιρης ΣΕΡΒΙΑΣ, που γύρεψαν: "ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ, ΝΑ ΠΑΨΟΥΝΕ ΟΙ ΜΠΟΜΠΕΣ.."

Όμως ΜΑΝΤΛΙΝ ΩΛΜΠΡΑΪΤ, η σκληρή...

Του ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ τα παιδιά, που ΡΩΣΣΟΙ και ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ τα φύτεψαν στη γης, σάμπως θαρρείς λουλούδια...

Τη φαρμακούσα ζήση του δεκάχρονου ΑΛΗ, που βόμπα "έξυπνη" τα χέρια τού 'κοψε τα δυο, στην ξωτική ΒΑΓΔΑΤΗ...

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ Λ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑ

Η πλατεία "Λουκά Παπαϊωάννου"  στην Αράχωβα το 1933.

Το Δημοτικόν Συμβούλιον Αραχώβης συγκείμενον υπό των προσυπογεγραμμένων μελών.

Συνελθόν εις συνεδρίασιν εν τω εν Αραχώβη Δημοτικώ Καταστήματι την 15^ην Σεπτεμβρίου 1910 παρουσία του Δημάρχου κ. Λαζάρου Δ. Παπασταθοπούλου, όστις επρότεινεν εις το Σώμα όπως η κατά την ενταύθα αγοράν Πλατεία, επονομασθή «Πλατεία Λουκά Παπαϊωάννου» και να αναρτηθή πινακίς με την επιγραφήν «Πλατεία Λουκά Παπαϊωάννου» επί της επί της πλατείας παρακειμένης οικίας του κ. Παναγ. Βασιλοπούλου εις τιμήν της μνήμης του αειμνήστου Λ.Παπαϊωάννου, όστις και ως ιατρός και ως Δήμαρχος πολυειδώς υπηρέτησε την κωμόπολίν μας και ως Καθηγητής δε του Εθνικού Πανεπιστημίου και πρωτότυπος συγγραφεύς ετίμησε την Ελλάδα.

Κάπηλοι

Μια αδιάκοπη, αλλά όχι αθώα, Πρωταπριλιά

H λέξη κάπηλος (παράγωγο του ουσιαστικού κάπη = μικρό τεμάχιο - που σύμφωνα με τον Ησύχιο σημαίνει τροφή - και κάπητον = βοσκή, νομή και χόρτος, όλα δε αυτά ομόρριζα  του ρήματος κάπτω = τρώγω γρήγορα, το γνωστό μας χάπτω > χάβω) σημαίνει τον μικροπωλητή, τον μεταπράτη και γυρολόγο, κυρίως όμως αυτόν που διατηρεί καπηλείον, στο οποίο, τα παλιά χρόνια, δεν πουλιόταν  μόνον κρασί, αλλά και τροφές καθώς και άλλα μικροπράγματα.

Επειδή στο μικρεμπόριο, στους γυρολόγους και στα καπηλειά ενδημεί η νοθεία και ανθίζει η απατεωνιά, πολύ περισσότερο από ό,τι στο κυρίως εμπόριο, όπου η εμπορική πίστις είναι σημαντική προϋπόθεση, για να σταθεί κανείς επί μακρόν στον κλάδο αυτό, κάπηλος κατέληξε να σημαίνει: τον απατεώνα, το δόλιο και τον πανούργο και στη συνέχεια, σε ένα ανώτερο επίπεδο, αυτόν που εκμεταλλεύεται ιδεώδη, αξίες, ιδανικά και αξιώματα για ιδιοτελείς σκοπούς.

Αυτού του είδους οι κάπηλοι είναι η μεγάλη πληγή, ουσιαστικά μάστιγα για όσες κοινωνίες δεν είναι αναπτυγμένες, αφού σ’ αυτές δεν λειτουργούν καλά τα αντανακλαστικά του λαού.

Τους συναντάς παντού γύρω σου  π.χ. :

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑ ΤΟ 1933.

ΑΡΑΧΩΒΑ Παρνασσού, (Ανταποκριτού μας). – Μετ’ εξαιρετικής μεγαλοπρεπείας και μετά μεγάλης λαμπρότητος, ετελέσθη εφέτος εν Αραχώβη η εορτή της Εθνικής ημών Παλιγγενεσίας. Και τούτο οφείλεται αποκλειστικώς εις τας αόκνους προσπαθείας του Διευθυντού του Δημοτικού Σχολείου κ. Ευθυμίου Δάλκα και των διδασκαλισσών δων Ελένης Περδίκη και Άννης Βαλάση, οίτινες κατώρθωσαν να μας παρουσιάσουν κάτι το υπέρλαμπρον αντάξιον της ευκλείας της διπλής ταύτης εορτής.

Εις τας 10 π.μ. ως είχε κανονισθή υπό του κ. Προέδρου της Κοινότητός μας, το Κοινοτικόν συμβούλιον, αι αρχαί του τόπου, τα Διοικητικά συμβούλια των εν Αραχώβη σωματείων, μετά των λαβάρων των, το ημιγυμνάσιον και το Δημοτικόν Σχολείον, του οποίου οι μαθηταί και αι μαθήτριαι των δυο ανωτέρων τάξεων ήσαν ενδεδυμένοι με την τιμημένην Ελληνικήν φορεσιάν της Ρούμελης εν σώματι ήλθον εις την μητρόπολιν διά την τέλεσιν της δοξολογίας.

Ο ΛΕΒΕΝΤΟ – ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ

Του Γ. ΣΥΡΟΥ

Όσα βουνά κι’ αν γύρισα,

σ’ όσα βουνά κι’ αν πήγα,

τη λεβεντιά σου Παρνασσέ

σ’ άλλο βουνό δεν είδα.

Δεσπόζεις σ’ όλ’ ανάμεσα,

άλλο δεν σε ισκιώνει

και το φεγγάρι όταν βγει

εσέ πρωτανταμώνει.

ΒΟΗΘΗΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΘΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 1873

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

15 Μαρτίου 1311 – Η μάχη του Βοιωτικού Κηφισού ή Μάχη της Κωπαΐδας.

Ο Δούξ των Αθηνών Βρυέννιος μισθωσάμενος την Καταλανικήν εταιρίαν, ήτοι στρατόν τυχοδιωκτών ληιζομένων την Ελλάδα κατά την άνοιξιν του 1310 κατέστη κύριος της Φθιώτιδος και ηνάγκασε τον βασιλέα του Βυζαντίου Μιχαήλ Θ’ Παλαιολόγον (1295-1330) και την δέσποιναν της Άρτης να ειρηνεύσωσιν. Ασυνέτως όμως φερόμενος απέπεμψε τους Καταλανούς χωρίς να αποτίση αυτοίς τους υπολειπομένους μισθούς.

Απελθόντες δ’ ούτοι εις Θεσσαλίαν και λεηλατήσαντες την χώραν επεχείρησαν δια της βίας την ανάκτησιν του δικαίου αυτών. Ο Βρυέννιος συνεκρότησε δύναμιν υπέρ τας 15.000 χιλ. ανδρών επιλέκτων εν οις πολλοί Φράγκοι μεγιστάνες, προήλασε δε και ωχυρώθη παρά τας Θήβας κατά την δεξιάν όχθην του Κηφισού και πλησίον των καταβοθρών της Κωπαΐδος.